สิ่งต่าง ๆ เหล่านี้นับได้ว่า เป็นสภาวะที่วิกฤติของสังคมไทยทางด้านค่านิยม ที่สะท้อนออกมาในทำนองของความเป็นบริโภคนิยมหรือวัตถุนิยม เป็นผลให้คนดี ๆ ที่มีอุดมการณ์ แต่ขาดทุนทรัพย์หรืออยู่นอกระบบราชการ ไม่มีโอกาสเข้ามามีส่วนร่วมในการบริหารบ้านเมือง ระบบกลไกและกระบวนการต่าง ๆ ของรัฐจึงเป็นไปแบบเดิม ๆ ไม่ได้รับการแก้ไข หรือ พัฒนาให้ดีขึ้น ทุกสิ่งทุกอย่างยังคงวนเวียนอยู่ในวังวนของจารีตนิยมแบบเดิม ๆ แม้จะเปลี่ยนส่วนหัว คือ หัวหน้าส่วนราชการ หรือ ผู้บังคับบัญชา คนแล้วคนเล่าก็ตาม ทั้งนี้เพราะวิธีการถูกกำหนดจากการลอกเลียนแบบ (ลัทธิเอาอย่าง) และความลำเอียงตามอัตวิสัย โดยปราศจากการศึกษาพิจารณาถึง ธรรมชาติของความเป็นมนุษย์ ความเป็นจริงของสังคม และ ความเป็นจริงของชีวิต

ภายใต้สภาวะที่วิกฤติของสังคมไทยในยุคนี้ ไม่ว่าจะเป็นทางด้านการเมือง การปกครอง สังคม เศรษฐกิจ วัฒนธรรม เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม ซึ่งมีผลกระทบต่อวิถีการดำเนินชีวิตและความเป็นอยู่ของคนในสังคม การศึกษาจึงเป็นความหวังและเป็นที่พึ่งแหล่งสุดท้าย ที่จะช่วยกอบกู้สถานการณ์ดังกล่าวให้ดีขึ้น เนื่องจาก การศึกษา คือ ที่มาของรากเหง้า แห่งแนวคิด ทัศนคติ อุดมคติ และอุดมการณ์ ของคนในสังคมโดยเฉพาะผู้ที่อยู่ในระดับผู้บริหาร

แต่ตามข้อเท็จจริงแล้ว ระบบการศึกษาของไทย ก็ประสบภาวะวิกฤตไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าด้านอื่น ๆ จึงถึงเวลาแล้วที่ผู้มีความรับผิดชอบทางด้านการจัดการศึกษา จะหันกลับมาทบทวนกระบวนการศึกษาของไทย โดยต้องสืบสาวและตรวจสอบไปถึงรูปแบบของปรัชญาการศึกษา และทฤษฎีการศึกษาของไทย ว่าถูกกำหนดขึ้นบนพื้นฐานแห่งแนวคิดที่ถูกต้องเพียงใด

ปัจฉิมลิขิต : การลงโทษผู้กระทำผิด เป็นสิ่งที่ต้องกระทำตามกฎหมายบ้านเมือง แต่เป็นการแก้ปัญหาที่ปลายเหตุ และได้ผลในระยะสั้น การสร้างคนดี ด้วยการจัดการศึกษาของชาติอย่างมีประสิทธิผล เป็นสิ่งที่จำเป็นและสำคัญกว่า เพราะเป็นการแก้ปัญหาที่ต้นเหตุและได้ผลในระยะยาว