พระเยซูเจ้าเป็นบุคคลที่ดำเนินชีวิตตามวิสัยทัศน์ของพระองค์ วิสัยทัศน์ของพระองค์มีอยู่ 2 อย่างคือ 1. อับบา(พ่อ) ภาพลักษณ์ที่แท้จริงของพระบิดาของพระองค์ 2. พระอาณาจักรของพระเจ้าหรือสวรรค์

ภาพลักษณ์ที่แท้จริงของพระบิดาของพระองค์ คือพระบิดาของพระองค์ทรงเป็นพ่อ(อับบา) ที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความเมตตากรุณา และรักลูกอย่างไม่มีเงื่อนไข ซึ่งเราสามารถเห็นได้จากตัวอย่างในเรื่องบิดาผู้ใจดี (ลก 15: 11-32)

เมื่อลูกคนเล็กกลับมาบ้าน พ่อได้ต้อนรับลูกโดยไม่ได้พูดถึงสิ่งต่างๆที่เกิดขึ้น พ่อมิได้ถามถึงความประพฤติและการใช้เงินของลูก พ่อต้อนรับการกลับมาของลูกด้วยความรักและความเมตตาอย่างไม่มีเงื่อนไข

ที่น่าสังเกตคือพ่อมิได้ส่งคนออกไปตามลูก แต่รอคอยอยู่ที่บ้าน ที่เป็นเช่นนั้นก็เพราะว่าพ่อนั้นเคารพเสรีภาพ อำเภอใจของลูก พ่อไม่ต้องการการบีบบังคับ เช่นเดียวกับพระเป็นเจ้าของเรา พระองค์ทรงรักมนุษย์ที่พระองค์ทรงสร้าง พระองค์ทรงเคารพเสรีภาพและอำเภอใจที่พระองค์ทรงมอบให้ พระองค์ไม่ทรงบีบบังคับจิตใจ

วิสัยทัศน์ที่ 2 ของพระเยซูเจ้าคือพระอาณาจักร พระอาณาจักรของพระเจ้ามิได้อยู่บนสวรรค์ที่ไหนก็ไม่รู้ แต่เริ่มแล้วในโลกนี้ในองค์พระเยซูเจ้า เมื่อพระองค์ทรงขับไล่ปิศาจ พระองค์ทรงกล่าวว่า "ถ้าเราขับไล่ปิศาจด้วยพระหัตถ์ของพระเป็นเจ้า แสดงว่าพระอาณาจักรมาถึงท่านแล้ว" (ลก 11: 20) เมื่อพวกฟาริสีถามพระองค์ว่าพระอาณาจักรจะมาถึงเมื่อใด พระองค์ทรงตอบว่า "พระอาณาจักรของพระเจ้ามิได้มาอย่างที่สังเกตเห็นได้ ไม่มีใครจะกล่าวว่า "พระอาณาจักรอยู่ที่นี่ หรืออยู่ที่นั่น" เพราะพระอาณาจักรของพระเจ้าอยู่ท่ามกลางท่านทั้งหลายแล้ว" (ลก 17:20-21) ในพระอาณาจักรของพระเจ้าทุกคนเป็นพี่น้องกัน ไม่มียิวหรือกรีก ไม่มีทาสหรือไท ไม่มีชายหรือหญิง ทุกคนเป็นหนึ่งเดียวในพระคริสตเจ้า (cf. กท 3: 26-28) เพราะฉะนั้นพันธกิจของพระเยซูเจ้าคือนำบุคคลชายขอบ บุคคลที่สังคมไม่ต้องการให้มีความเท่าเทียมกันตามที่พระองค์ทรงอ้างประกาศกอิสยาห์ที่ว่า

พระจิตของพระเจ้าทรงอยู่เหนือข้าพเจ้า
เพราะพระองค์ทรงเจิมข้าพเจ้าไว้
ให้ประกาศข่าวดีแก่คนยากจน
ทรงส่งข้าพเจ้าไปประกาศการปลดปล่อยแก่ผู้ถูกจองจำ
คืนสายตาให้แก่คนตาบอด
ปลดปล่อยผู้ถูกกดขี่ให้เป็นอิสระ
ประกาศปีแห่งความโปรดปรานจากพระเจ้า (ลก 4: 18-19)

และพระองค์ทรงตรัสต่อไปว่า "ในวันนี้ ข้อความจากพระคัมภีร์ที่ท่านได้ยินกับหูอยู่นี้เป็นความจริงแล้ว" (ลก 4: 21)

พระเยซูเจ้าทรงดำเนินชีวิตตามที่ได้กล่าวไว้ในประกาศกอิสยาห์ข้างต้นนี้

ในการพิพากษาครั้งสุดท้ายนั้น เมื่อบรรดาผู้ชอบธรรมและผู้ที่สาปแช่งถามบุตรแห่งมนุษย์ว่า "พระเจ้าข้าเมื่อไรเล่า ข้าพเจ้าทั้งหลายได้เห็นพระองค์ทรงหิว แล้วได้ถวายพระ กระยาหาร หรือทรงกระหาย แล้วได้ถวายให้ทรงดื่ม? เมื่อไรเล่าข้าพเจ้าทั้งหลายได้เห็นพระองค์ทรงเป็นแขกแปลกหน้าแล้วได้ตอบรับ หรือทรงไม่มีเสื้อผ้าแล้วได้ถวายให้ เมื่อไรเล่าข้าพเจ้าทั้งหลายเห็นพระองค์ทรงประชวณหรือทรงอยู่ในคุกแล้วได้ไปเยี่ยม?" บุตรแห่งมนุษย์ตรัสตอบแด่ผู้ชอบธรรมว่า "เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า ท่านทำสิ่งใดต่อพี่น้อง ผู้ต่ำต้อยที่สุดของเราคนหนึ่ง ท่านทำสิ่งนั้นต่อเรา" และตอบแก่ผู้สาปแช่งว่า "เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่าท่านไม่ได้ทำสิ่งใดต่อผู้ต่ำต้อยของเราคนหนึ่งท่านก็ไม่ได้ทำสิ่งนั้นต่อเรา" (มธ 25: 31-46)