พระศาสนจักรเชิญชวนให้เราเห็นว่า ชีวิตของเราทั้งหลาย ก็เหมือนภาพที่คนรุ่นก่อนๆได้สรุปไว้ว่า ไม่ใช่อะไรอื่น นอกจากเป็นการเดินทาง มีที่มา มีที่ไป และแน่นอน คนที่มีเป้าหมายในชีวิตจริงๆ ก็จะพยายามแหวกว่าย บ่ายเบนชีวิต ตะเกียกตะกายที่จะทำอะไรให้ตนไปถึงปลายทางให้ได้ และปลายทางนั้น สำหรับเราคริสตชนก็คือพระเจ้า ซึ่งเป็นคำตอบที่แท้จริง ในโลกที่มีกระแสชีวิตที่ค่อนข้างเชี่ยวกรากนี้ เรารู้ว่ามีหลายสิ่งหลายอย่างที่ทำให้เราไปไม่ถึงปลายทางที่พ่อแม่ปู่ย่าตายายเราและเราเอง ก็ยืนหยัดอยู่เสมอว่า ที่สุด คำตอบสุดท้ายของชีวิตเรา จะต้องเป็นพระเจ้า เพราะฉะนั้น พระศาสนจักรจึงย่อเทศกาลหรือย่อความรู้สึกที่เราจะต้องเดินทางอย่างมีเป้าหมายนี้ มาอยู่ในเทศกาลมหาพรต 40 วัน เพื่อเราจะได้มีความรู้สึกว่าการเดินทางเริ่มแต่วันนี้ เป็นการเดินทางด้านจิตใจ เป็นการเดินทางที่เราจะต้องทบทวนตัวเองว่า มีอุปสรรคและมีอะไรบ้างที่ทำให้เราหลงทาง

ขอให้เทศกาลมหาพรตสร้างความยินดีให้แก่เรา สี่สิบวันนี้น่าจะเป็นวันแห่งความปิติยินดี เพราะเราจะได้ทบทวนตัวเอง ดูและสอบถามตัวเอง ขอพระองค์โปรดให้เราสามารถกล้ายอมรับความจริงเกี่ยวกับความประพฤติของเรา

สุดท้าย ให้เรารับฟังพระดำรัสของพระสันตะปาปา ที่ตรัสเกี่ยวกับการเดินทางจาริกแสวงบุญว่า เราทุกคนจะต้องเดินทางภายในจิตใจ พยายามปลีกตัวเราออกจากสิ่งต่างๆที่ขัดแย้งกับพระบัญญัติของพระเจ้า ไม่ว่าสิ่งนั้นจะอยู่ภายในหรือรอบๆตัวเรา เพื่อว่าเราจะสามารถพบกับพระคริสตเจ้าได้อย่างสมบูรณ์

และอย่าลืมภาวนาให้แก่กันและกันด้วย