คุณพ่อไมเกิ้ล เช หรือที่ชาวบ้านเรียกว่าพ่อเซ เป็นฝรั่งดังโม (จมูกโต) พื้นเพเป็นหนุ่มลูกทุ่ง มาเมืองไทยก็ยังรักความเป็นลูกทุ่ง โชคดีที่คณะพระมหาไถ่ได้รับมอบหมายให้ดูแลเขตมิสซังอุดร พ่อเชเลยได้ขี่ม้าขี่เกวียน และตอนหลังขี่มอเตอร์ไซค์ ทำงานแพร่ธรรมสมแนวมัก (ทางที่ชอบ) พ่อเชชอบกินข้าวเหนียวส้มตำ ไก่ย่าง เหม็นเนย เบื่อขนมปัง พ่อเชบอกมันบ่มีรสซาด พ่อเชเป็นคนมีพรสวรรค์เรื่องภาษา เรียนภาษาไทยไม่กี่เดือนก็พูดคล่อง แต่ที่ว่าคล่องก็คือภาษาไทยอีสานนะ เมื่อเป็นสงฆ์ธรรมทูตมาเทศน์ที่วัดพระมหาไถ่ สัตบุรุษไทยๆมักมองหน้ากันเลิ่กลั่ก เพราะเข้าใจภาษาอีสานของพ่อเชลำบาก แต่สัตบุรุษฝรั่งๆเองก็ไม่ได้น้อยหน้า เพราะแม้แต่มิสซาภาษาอังกฤษ ฝรั่งด้วยกันเองก็ฟังพ่อเชลำบาก สันนิษฐานกันว่า เพราะเหตุที่พ่อเชอยู่ภาคอีสานมากว่า 30 ปี สำเนียงพูดอังกฤษของพ่อเชก็เลยติดแอคเซ่น (accent) อีสานไปด้วย

พ่อเชตัวโต พูดเสียงดัง ชอบสบถ แต่ใจดี ลูกวัดที่พ่อเชเคยอยู่ประจำ ประทับใจไม่มีลืม เพราะพ่อเชทุ่มเทช่วยเหลือทุกอย่าง ไม่เฉพาะเรื่องวิญญาณแต่เรื่องฝ่ายกายด้วย เรื่องโรงสีข้าวเลี้ยงหมูตอนวัวควายปลูกสับปะรดทั้งหลาย พ่อเชพาลุยมาหมด และกระทั่งที่สุด เพื่อช่วยชาวบ้านที่ห่างไกลหมอ พ่อเชลงทุนศึกษาตำราแพทย์ ฉีดยารักษาให้ชาวบ้านซะเองจนจะถูกตำรวจจับ เพราะชื่อหมอเถื่อนเชดังไปทั่วลุ่ม down river
หลังจากที่พ่อเชทำงานอภิบาลสัตบุรุษด้วยการเป็นพ่อเจ้าวัดแทบทุกวัดในเขตจังหวัดหนองคาย เมื่อ 3 ปีที่แล้ว พ่อเชก็เริ่มงานอภิบาลชนิดใหม่ งานนี้เกิดจากประสบการณ์ตรงของพ่อเช ซึ่งทำงานกับชาวบ้านนอกคอกนามาตลอด พ่อเชได้พบว่าปัญหาที่รุนแรงและนำการสูญเสียมหาศาลสู่ผู้คนในสังคมคือ โรคเอดส์ ปัจจุบันคนในหมู่บ้านชนบท มีผู้ติดเชื้อ HIV และมีผู้เสียชีวิตเพราะโรคเอดส์มากขึ้นทุกที ผลกระทบของโรคเอดส์เข้าสู่สถาบันครอบครัว และผู้ที่น่าสงสารที่สุดคือลูกๆ เมื่อพ่อแม่เสียชีวิต เด็กขาดที่พึ่ง ไม่ได้รับการดูแลช่วยเหลือ ต้องอยู่กันไปตามบุญตามกรรม เด็กบางคนต้องอยู่กับญาติ ตายาย ที่แก่ชราไม่มีรายได้ ไม่สามารถเลี้ยงดูเด็กได้ คุณพ่อไมเกิ้ล เช จึงได้ก่อตั้งบ้านแม่พระอุปถัมภ์ ขึ้นเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม 2543 เพื่อช่วยเหลือเด็กที่เป็นลูกของผู้ป่วยโรคเอดส์ที่เสียชีวิตแล้ว และตั้งบ้านชื่อ ซาร์นิลลี่ เฮาส์ เพื่อช่วยเหลือดูแลและบำบัดเด็กที่ติดเชื้อ HIV จากพ่อแม่

ในการเริ่มต้นงานอภิบาลชนิดนี้ พ่อเชต้องกล้าหาญและอดทนมิใช่น้อย พ่อเชต้องยอม "อดอาย" ขอเงินจากคนอื่นมาสร้างบ้านและเป็นค่าใช้จ่ายต่างๆ แต่ราวกับพระอยากทดลองพ่อเชให้สุดๆ เมื่อปีก่อน ขโมยใจร้ายทุบกระจกรถพ่อเช ลักเงินสองแสนที่เพิ่งถอนจากธนาคารจะไปชำระค่าใช้จ่ายต่างๆของบ้านเด็กเอดส์ เหมือนในพระวรสาร ขโมยที่พ่อเชด่าไล่หลังด้วยภาษาอีสานว่า "หมา…แม่มัน" หารู้ไม่ว่าได้ทำอะไรลงไป ปัจจุบันมีเด็กที่อยู่ในความช่วยเหลือของพ่อเชทั้งหมด 157 คน บ้านเด็กเอดส์ของพ่อเช เปิดรับเด็กโดยไม่จำกัดศาสนา

ใครที่พระอวยพรให้มีเงินทองเหลือใช้ และเกิดความเข้าใจแล้วว่าที่พระให้มาอย่างนั้นก็เพื่อจะได้ช่วยเหลือคนอื่น และทั้งรู้สึกเบื่อแล้วกับการสร้างวัดวาหรือถาวรวัตถุ ก็ช่วยพ่อเชได้ ถึงชื่อจะไม่ได้จารึกด้วยอักษรทองคำบนโล่ห์ ป้ายหรือเสาวัด แต่พระคงหาที่เหมาะๆจารึกให้นะ
ส่วนคนไม่มีเงินทองเหลือใช้ หรือมีแต่ไม่อยากช่วยคนอื่น หรือยังสนุก ไม่เบื่อสักทีกับการทุ่มเททรัพย์สร้างถาวรวัตถุ ก็สามารถช่วยพ่อเชได้เหมือนกัน นั่นคือ …ตามระเบียบ… สวดภาวนาให้ไงล่ะ

อยากจะช่วยก็ออกแรงด้วย จึงจะได้บุญแรงๆ ติดต่อพ่อเชโดยตรงเลย ไม่ต้องผ่านใคร เผื่อเจอพวกหักค่านายหน้า แย่งค่านมค่ายาเด็กเอดส์

ติดต่อ คุณพ่อไมเกิ้ล เช
บ้านแม่พระอุปถัมภ์ / ซาร์นิลลี่ เฮาส์
ตู้ ป.ณ. 61 อ.เมือง จ.หนองคาย 43000
อีเมล์ mshea@loxinfo.co.th

บ้านแม่พระอุปถัมภ์ โทรศัพท์ (01)-8475369, 7999371, (042)-438481
ซาร์นิลลี่ เฮาส์ โทรศัพท์ (01)-8722330, (042)-438095 แฟกซ์(042)-438399 แฟกซ์ (042)-438482