"ให้พ่อคิดดูก่อน" พ่อนั่งที่ขอบเตียง "พ่อชอบตั้งหลายเรื่อง เรื่องที่เราอ่านตอนอาหารเย็นไง จำได้มั้ย จากพระวรสารนักบุญลูกา 2:1-12 เรื่องที่ชายสี่คนพาเพื่อนที่เป็นง่อยมาหาพระเยซูเจ้าโดยหย่อนเขาลงมาทางหน้าต่าง เป็นเรื่องที่พ่อชอบมากที่สุด เพราะเรื่องนี้ทำให้พ่อนึกถึงลุงฮันส์ที่หายจากอาการป่วย"

"หนูไม่เห็นรู้เรื่องเลย" เด็กหญิงตัวเล็กบอกอย่างกระตือรือร้น "เล่าให้ฟังหน่อยสิคะคุณพ่อ"

"หลายปีมาแล้ว" บิดาเริ่มเล่า "ลุงฮันส์กับภรรยาของท่าน เอนิด ได้อพยพหนีจากภัยสงคราในยุโรป และที่สุด ท่านก็ได้มาสอนหนังสืออยู่ในบ้านเณรแห่งหนึ่ง สิ่งที่ยากลำบากที่สุดอย่างแรกก็คือ ท่านรู้ภาษาอังกฤษน้อยมาก แต่เพียงไม่นาน ท่านก็กลายเป็นอาจารย์ที่เณรรักมากที่สุดคนหนึ่ง บรรดาเณรรรักท่านมาก เพราะท่านมีอัธยาศัยไมตรีดี สุภาพอ่อนโยน เมื่อใดก็ตามที่ท่านพูดถึงพระคัมภีร์ ก็ราวกับว่าพระคัมภีร์จะมีชีวิตชีวาขึ้นมาอีก

ท่านทั้งสองรักกันมาก ท่านมักจะจับมือเดินเคียงข้างกันเป็นประจำแทบทุกวัน เป็นภาพที่ประทับใจต่อบรรดาเณรทั้งหลายมาก และเวลาอยู่ในวัด ก็จะเห็นท่านทั้งสองนั่งอยู่เคียงข้างกันตลอด

แต่แล้ววันหนึ่ง เอนิดก็ตายจากไป ลุงฮันส์เสียอกเสียใจมาก ท่านไม่ยอมกินข้าวปลาอาหารหรือออกกำลังเลยเป็นอาทิตย์ๆ หัวหน้าเณรกับเพื่อนๆอีก 3 คนจึงไปเยี่ยมท่านเป็นประจำ แต่อาการของท่านก็มิได้กระเตื้องขึ้น ท่านยังคงเศร้าโศกเสียใจและรู้สึกอ้างว้างมาก ท่านกำลังตกอยู่ในคืนมืดแห่งวิญญาณ

มีครั้งหนึ่งที่พวกเณรไปเยี่ยม ลุงฮันส์ก็บอกกับพวกเขาว่า ครูจะไม่สวดขอพระเจ้าอีกต่อไปแล้ว ครูไม่เชื่อว่ามีพระเจ้าหรอก

ทั้งหมดเงียบไปครู่ใหญ่ หัวหน้าเณรก็บอกว่า แต่เราจะเชื่อแทนคุณครู เราจะไปแก้บาปแทนคุณครู และเราจะสวดเพื่อคุณครูด้วย

เพื่อนคนอื่นรู้สึกงงต่อคำพูดของหัวหน้าเณร แต่ก็ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี จึงเห็นพ้องต้องกัน

แล้วทุกๆวันหลังจากนั้น เณรทั้งสี่จะพบกันทุกๆวันเพื่อสวดให้กับลุงฮันส์ พวกเขาแก้บาปเพื่อลุงฮันส์ วอนขอพระเจ้าได้โปรดประทานความเชื่อกลับคืนแก่ลุงฮันส์ ระหว่างนั้น พวกเขาก็ยังไปเยี่ยมลุงฮันส์มิได้ขาด หลังจากนั้นหลายเดือนต่อมา เณรทั้งสี่ไปชุมนุมกันในห้องนั่งเล่นที่บ้านลุงฮันส์ ลุงฮันส์ยิ้มก่อนพูดว่า พวกเธอไม่จำเป็นต้องสวดให้ครูอีกแล้วล่ะ วันนี้ครูขอให้พวกเธอสวดกับครู คืนมืดแห่งวิญญาณผ่านไปแล้ว"

ทั้งสองเงียบไปพักใหญ่ก่อนที่ลูกสาวตัวเล็กจะเอ่ยขึ้นว่า "ลุงฮัสน์ก็เป็นเหมือนคนป่วยในเรื่องนั้นสิคะคุณพ่อ เพียงแต่ว่าพวกเขาไม่ได้ใช้แคร่ยกเขาเข้ามาหาพระเยซูเจ้า แต่พวกเขาใช้คำภาวนาใช่ไหมคะ"

บิดาโคลงศีรษะ แล้วก้มลงจูบลูกสาว