เย็นวันหนึ่งคุณพ่อคุณแม่ของฉันได้โทรศัพท์มาถามสารทุกข์สุขดิบของเรา ฉันคิดว่าน้ำเสียงที่ฉันพูดทาง โทรศัพท์ ผู้ฟังคงรู้ว่าฉันกำลังประสบปัญหาในครอบครัว ท่านถามฉันว่าเคยสวดขอแม่พระ ช่วยให้สามีมีงานทำหรือเปล่า? ฉันตอบ: "ไม่เคยค่ะ" และพูดเสริมว่า ฉันมักสวดขอพระเป็นเจ้าโดยตรง ท่านแนะนำให้ฉันลองสวดขอพระนางมารีอา เนื่องจากพระเป็นเจ้าไม่เคยปฏิเสธคำวิงวอนของพระนาง

สองสัปดาห์ผ่านไป เช้าวันพุธ ขณะฉันกำลังจะออกจากบ้านไปทำงาน ฉันตัดสินใจสวดขอความช่วยเหลือจากแม่พระ ฉันคุกเข่าและสวด: "ข้าแต่พระมารดาผู้ศักดิ์สิทธิ์ ลูกต้องขอโทษที่ลูกไม่เคยวิงวอนพระแม่ คุณพ่อคุณแม่ได้บอกลูกว่าลูกควรสวดขอพระแม่ เพราะพระบุตรไม่เคยปฏิเสธอะไรที่พระแม่ขอจากพระองค์ โปรดกรุณาช่วยหางานให้สามีของลูก ตอนนี้ครอบครัวเรามีเงินไม่พอค่าใช้จ่าย"

ฉันไม่ได้พูดให้สามีฟังเรื่องคำภาวนาของฉันและรีบไปทำงาน

เย็นวันนั้นเมื่อฉันกลับมาบ้านสามีฉันพูดอย่างตื่นเต้น: "เธอคงไม่เชื่อแน่ว่าได้เกิดอะไรขึ้นกับพี่ใน วันนี้ พี่ได้รับโทรศัพท์ที่แปลกประหลาดที่สุด หลังจากเธอออกจากบ้านไปทำงานแล้ว ผู้หญิงที่โทรมาถามว่าพี่เป็นใคร พี่เลยถามว่าเธอเป็นใครเพราะพี่ได้รับโทรศัพท์จากเธอ เธอตอบว่า เธอไม่แน่ใจทำไมเธอจึงโทรศัพท์มา เธอได้พบเบอร์โทรศัพท์บนโต๊ะเมื่อเธอเข้ามาทำงาน มีข้อความสั้นๆให้โทรเบอร์นี้ เธอถามพี่ว่าต้องการอะไรหรือเปล่า พี่บอกเธอว่าสิ่งเดียวเท่านั้นที่พี่ต้องการคืองาน พี่คุยกับเธอต่อไปก็รู้ว่า เธอหาพนักงานให้กับบริษัทการเงินแห่งหนึ่งที่เธอทำงานอยู่และกำลังต้องการคนงานที่มีความรู้ทางคอมพิวเตอร์ พี่จะไปสัมภาษณ์กับเธอพรุ่งนี้"

แล้วฉันบอกสามีว่าเมื่อเช้านี้เองฉันได้สวดขอแม่พระ เราทั้งสองคนทึ่งในเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันนั้น ฉันซาบซึ้งในพระคุณของแม่พระที่ได้วิงวอนพระเป็นเจ้าให้กับครอบครัวเรา

ปัจจุบันสามีฉันกำลังสอบเอาใบประกาศนียบัตรสำหรับงานใหม่ ฉันลืมบอกไปว่า สามีฉันได้ไปเรียนวิชาคอมพิวเตอร์ในตอนเย็นมาสองปีแล้ว ฉันขอบพระคุณคุณพ่อคุณแม่สำหรับคำแนะนำอันประเสริฐของท่าน ฉันขอบพระคุณแม่พระ พระนางเป็นมารดาทางจิตวิญญาณของเราอย่างแท้จริง