- พระเจ้าไม่ทรงเรียกร้องสิ่งเหลือบ่ากว่าแรงจากเรา
- ใครที่ไม่เคยพบเคยเห็นก็ไม่รู้ ใครไม่รู้ก็ไม่รักพระเจ้า เขารักตนเองและรักความสะดวกสบายของตน
- พระเจ้าตรัสกับเราเสมอโดยการดลใจที่ดี
- ลูกที่รัก เราเป็นจริงตามที่เป็นอยู่ในสายพระเนตรของพระเจ้า แล้วก็เท่านั้น
- เราจะรับใช้พระเจ้าได้ดีกว่า หากว่าเรากระทำกิจการซึ่งมิใช่ความสะดวกสบายหรือความสนุกสนาน
- เราเอาใจใส่วิญญาณเท่ากับเอาใจใส่ร่างกายหรือไม่?
- พระเจ้าทรงมอบงานให้เราทำทุกคน หมายความว่าให้เราเดินตามเส้นทางชีวิตของเรา กล่าวคือกระแสเรียกของเรา...เมื่อพระมอบงานอย่างใดอย่างหนึ่งให้เราทำ ก็ทรงเตรียมพระคุณไว้ช่วยให้เราทำงานสำเร็จ
- บางคนสนใจทำความสะอาดรองเท้า แต่ไม้กางเขนของเขาเปรอะเปื้อนด้วยฝุ่นโดยปราศจากการดูแล
- สายตาของชาวโลกไม่มองไปไกลกว่าชีวิตปัจจุบันดังเช่นที่เราไม่อาจจะมองเลยกำแพงที่ล้อมอยู่เมื่อประตูวัดถูกปิดสนิท ส่วนตาของคริสตชนมองลึกลงไปถึงนิรันดรภาพ
- ถ้าหากมีคนสนใจสอบถามเรื่องศาสนา ก็ให้อธิบายเรื่องต่างๆแก่เขา แต่อย่าไปจดจำคำวิจารณ์และเรื่องน่าหัวเราะที่เขาพูดให้ฟัง ให้อภัยเขา และสวดภาวนาเพื่อเขาด้วย
- ประชาชนพูดว่า การช่วยวิญญาณให้รอดเป็นเรื่องลำบากยากเย็น แต่เขายอมลำบากในการแสวงหาเกียรติยศและเงินทองมากกว่ามิใช่หรือ?
- กางเขนหนักที่สุดของเราคือกลัวไม้กางเขนนั่นเอง
- สวรรค์เป็นบ้านของเรา ในโลกนี้เราเป็นคนเดินทางเข้าพักในโรงแรม เมื่อคนหนึ่งจากไป อีกคนหนึ่งก็คิดเสมอว่าเขาเองก็ควรจะกลับไปบ้านเช่นกัน
- คนไม่สวดเปรียบเหมือนแม่ไก่หรือไก่งวง มันไม่สามารถบินสูง ส่วนผู้ที่สวดภาวนาเปรียบเหมือนนกอินทรีย์ มันบินไปทั่วไม่สะทกสะท้านอะไรทั้งสิ้น
|