เมื่อดาวินชิถูกว่าจ้างให้วาดภาพนี้ มีการคัดเลือกชายหนุ่มหลายร้อยคนอย่างพิถีพิถัน อุตสาหะ เพื่อแสวงหาใบหน้าและบุคคลิกที่แสดงความบริสุทธิ์ผุดผ่อง สวยงามยิ่งนัก ปราศจากร่องรอยของบาป

ในที่สุด หลังจากเสาะหาอย่างตรากตรำเป็นอาทิตย์ๆ ชายหนุ่มคนหนึ่ง อายุ 19 ปี ได้รับเลือกเป็นนายแบบของการวาดรูปพระเยซูเจ้า เป็นเวลา 6 เดือน ดาวินชิได้วาดรูปคนที่มีความสำคัญมากในภาพสีน้ำมันอันมีชื่อเสียงของเขา ต่อจากนั้นอีก 6 ปี ดาวินชิได้วาดรูปอัครสาวกทีละคนจนเสร็จ เหลือยูดาส อีสคาริออท ท่านคงจำได้ อัครสาวกองค์นี้ได้ทรยศพระอาจารย์ ขายพระองค์แก่ศัตรูเป็นจำนวนเงิน 30 เหรียญเงิน ซึ่งในยุคปัจจุบันเทียบเป็นเงินสหรัฐเท่ากับ 16.96 เหรียญ หรือ เทียบเป็นเงินไทยเท่ากับ 763.20 บาท ในอัตราแลกเปลี่ยน 1 เหรียญต่อ 45 บาท

เป็นเวลาหลายสัปดาห์ที่ดาวินชิพยายามค้นหาชายที่มีใบหน้าอัปลักษณ์ สีหน้าเต็มไปด้วยร่องรอยของความโลภ การโกหกหลอกลวง ความเลวทรามต่ำช้า และอาชญากรรม ใบหน้าซึ่งวิเคราะห์วิจารณ์อุปนิสัยเจ้าของ ผู้ซึ่งจะทรยศเพื่อนที่ดีที่สุดของเขา

หลังจากประสบความล้มเหลวหลายๆหนในการค้นหานายแบบสำหรับวาดรูปยูดาส หนังสือฉบับหนึ่งได้มาถึงมือของดาวินชิว่า ชายคนหนึ่งผู้ซึ่งมีลักษณะหน้าตาตามที่เขาต้องการถูกพบในคุกมืดของกรุงโรม เขาเป็นนักโทษประหาร ชีวิตของเขาเต็มไปด้วยอาชญากรรมและฆาตกรรม

ทันทีดาวินชิได้เดินทางไปยังกรุงโรม และชายผู้นี้ถูกนำตัวออกจากที่คุมขังมาเห็นแสงตะวัน ข้างหน้าเขา ดาวินชิได้มองเห็นชาย ผิวดำคล้ำ ผมยาว รกรุงรัง ยุ่งเหยิง ห้อยลงมายังใบหน้าของเขา แสดงอุปนิสัย ทรยศ เลวทรามต่ำช้า และหายนะ ในที่สุด จิตรกรเอกผู้มีชื่อเสียงได้พบแล้ว คนที่เขาต้องการให้เป็นนายแบบของการวาดรูปยูดาสในภาพสีน้ำมันของเขา

โดยพระบรมราชานุญาต นักโทษคนนี้ได้ถูกส่งตัวมาที่เมืองมิลาน ที่ซึ่งภาพสีน้ำมันได้ถูกวาด และเป็นเดือนๆ เขานั่งลงข้างหน้าดาวินชิตามกำหนดเวลาของแต่ละวัน ขณะจิตรกรเอก ผู้มีพรสวรรค์ เพียรวาดในภาพสีน้ำ ใส่อุปนิสัยอันชั่วร้ายของคนที่ทรยศพระมหาไถ่ เมื่อเขาวาดเสร็จเรียบร้อย เขาหันไปทางผู้คุมและพูดว่า: "ข้าพเจ้าเสร็จแล้ว ท่านพานักโทษกลับไปได้"

ขณะที่ผู้คุมกำลังพานักโทษไป ทันใดนั้นเองเขาได้สลัดตัวหลุดออกมา และรีบวิ่งไปหาดาวินชิ ร้องไห้อย่างสะอึกสะอื้นว่า: "โอ ท่านดาวินชิ จงมองดูหน้าข้าพเจ้า! ท่านไม่ทราบหรือว่าข้าพเจ้าคือใคร?"

ด้วยดวงตาที่ได้รับการฝึกฝนอย่างช่ำชอง ดาวินชิได้สำรวจใบหน้าของชายผู้นั้นอย่างละเอียดถี่ถ้วน ซึ่งเขาได้จ้องมองเป็นเวลา 6 เดือน และตอบว่า: "ในชีวิต ข้าไม่เคยเห็นเจ้ามาก่อน จนกระทั่งเจ้าถูกนำตัวจากคุกมืดของกรุงโรมมาหาข้า"

ด้วยดวงตามองขึ้นท้องฟ้า นักโทษกล่าวว่า "โอ ข้าแต่พระเป็นเจ้า ข้าพเจ้าได้ตกต่ำถึงขนาดนี้เชียวหรือ?" แล้วหันหน้ามายังนักวาด เขาร้อง "ลีโอนาร์โด ดาวินชิ! จงมองดูข้าพเจ้าอีกครั้งเถิด เพราะข้าพเจ้าเป็นชายคนเดียวกันกับที่ท่านได้ใช้ในการวาดรูปพระคริสตเจ้าเมื่อ 7 ปีที่แล้ว"

เราได้แง่คิดหลายบทเรียนจากเรื่องจริงของภาพสีน้ำมัน "อาหารค่ำมื้อสุดท้าย" นิทานเรื่องนี้เตือนใจเราถึงการมองเห็นผู้อื่น ง่ายเหลือเกินที่เราจะมองไม่เห็นพระคริสตเจ้าในคนที่เราพบเห็นทุกวัน และตัดสินคนโดยลักษณะภายนอกของเขาเท่านั้น นิทานเรื่องนี้ยังสอนเราเกี่ยวกับผลสะท้อนของการพิจารณาชีวิตมนุษย์แต่ละคน อย่างถูกต้อง หรืออย่างผิดๆ ในนิทานเรื่องนี้ ชายหนุ่ม ผู้ซึ่งมีวิญญาณสะอาดบริสุทธิ์ปราศจากมลทน เหมาะสมยิ่งนักสำหรับเป็นนายแบบของการวาดรูปพระคริสตเจ้า แต่ภายในระยะเวลาเพียง 7 ปีของการดื่มด่ำในความบาปและอาชญากรรม เขาได้เปลี่ยนตนเองเป็นนายแบบสำหรับวาดรูป ลูกศิษย์ทรยศพระอาจารย์ ผู้ซึ่งเป็นที่รู้จักกันในประวัติศาสตร์ของโลก