นอกจากการเรียนที่วิทยาลัยแสงธรรมแล้ว ปีนี้ผมยังมีงานพิเศษทำอยู่งานหนึ่ง คือ การเป็นหมอนวด ในช่วงวันหยุด เสาร์ อาทิตย์ เณรใหญ่คณะพระมหาไถ่ จะไปสอนคำสอน ทำงานอภิบาลตามวัดต่างๆ ผมและเพื่อนๆ อีก 4 คน ได้เลือกไปทำงานที่ศูนย์เมอร์ซี่ สลัมคลองเตย ของคุณพ่อ โจเซฟ ไมเออร์ งานของพวกเราตอนเย็นวันเสาร์ จะอยู่กับเด็ก ๆ ซึ่งมีทั้งเด็กเล็กและเด็กโต ส่วนวันอาทิตย์ จะมีงานพิเศษ คือ การเป็นหมอนวด กว่าที่ผมจะตัดสินใจนวดได้นั้น ผมทำใจแล้วทำใจอีก ผมก้าวเดินเข้าไปในห้องของพวกผู้ชาย ผมใจสั่นจนขนลุก ผมแต่งตัวเสร็จ ผมนวดให้ผู้ชายคนหนึ่ง ในขณะที่ผมนวดผมก็สวดในใจไปด้วย เพราะครั้งนี้เป็นครั้งแรก ในห้องนั้นมีผู้ชายที่นอนรอนวดอีก 12 คน สายตาทุกคู่จ้องมาที่ผม อยากให้ผมไปนวดให้ นวดเสร็จเกือบเที่ยง ถึงเวลาที่ผมต้องกลับแล้ว ผมลาทุกคนในห้องนั้น "อาทิตย์หน้าผมจะมาใหม่นะครับ" เขายกมือไหว้ผมด้วยความขอบคุณจากใจจริง อาทิตย์ถัดมาผมเข้าไปในห้องนั้นอีกเห็นเตียงว่าง ผมเลยถามคนข้างๆ ว่า เขาไปไหน? คำตอบ ก็คือ "เขาตายแล้ว" คำตอบนี้ทำให้ผมตกใจมาก ลูกค้าคนแรกของผมตายแล้ว ผมจะนวดอีกหรือเลิกนวดดี ผมจึงตัดสินใจเดินออกจากห้องนั้นไป ขณะที่ผมกำลังจะเดินไปมีเสียงเรียก "บราเดอร์ๆ ห้องนี้" ผมตัดสินใจเดินเข้าไปเป็นห้องผู้หญิง อายุระหว่าง 22-35 ปี ส่วนมากยังเป็นโสด พอผมแต่งตัวเสร็จกำลังจะนวด มีเจ้าหน้าที่คนหนึ่งทักขึ้นว่า "เป็นบราเดอร์แล้วนวดให้ผู้หญิงสาวผิดไหม?" ผมตอบโดยไม่ต้องคิดว่า ไม่รู้สิ แล้วเขาก็สอนผมนวด ผมนวดให้หญิงสาวคนหนึ่งอายุ 26 ปี ผมเองก็ยังไม่หายตื่นเต้นกับการเป็นหมอนวด ก่อนที่จะนวดต้องทายาก่อน ผมเริ่มนวดจากต้นคอ แขน และขา แม้ผมจะกลัวแต่ผมก็ไว้ใจกับพระ และถุงมือของผม นวดเสร็จผมรู้สึกว่ามือผมเย็น และมีเหงื่อ ผมเปลี่ยนถุงมือเสร็จ อาหารเที่ยงก็มาทันที ผมเลยถือโอกาสป้อนอาหารให้เขาทานด้วย หลังจากทานอาหารแล้ว เขามองหน้าผมด้วยความขอบคุณ ผมบอกเขาว่า ถึงเวลาที่ผมจะต้องกลับแล้ว อาทิตย์หน้าผมจะมานวดให้ใหม่นะครับ เขายกมือไหว้ผม ผมไหว้รับ ผมเอามือลูบศีรษะเขาเบาๆ และลาเขากลับบ้านเณร ที่บ้านเณรผมจะสวดให้พวกเขาทุกๆ คนเสมอ ในที่สุดวันเสาร์ก็วนกลับมาถึง อาทิตย์นี้เป็นครั้งที่ 3 แล้วที่ผมไปอภิบาลที่ศูนย์เมอร์ซี่ พวกบราเดอร์เข้าไปหาเด็กๆ ก่อน มีเด็กใหม่เข้ามาเพิ่มอีกสามคน ซึ่งเป็นเด็กแฝด ชื่อ น้องฝ้าย น้องฟ้าและน้องฝน พอเด็กๆ เห็นบราเดอร์ก็วิ่งมาหา ดึงเสื้อดึงแขนของบราเดอร์ บ้างก็ขึ้นขี่หลัง ขี่คอบราเดอร์ บ้างก็เอาหัวมาชนกับหัวบราเดอร์ จนเหาไปติดพวกบราเดอร์ด้วย วันรุ่งขึ้นผมกับเพื่อนๆ เดินเข้าไปในห้องผู้หญิงที่ผมนวดให้ เตียงที่ผมนวดในอาทิตย์ที่แล้วก็ว่างอีก คำตอบที่ผมได้รับก็คือ "เขาเสียตั้งแต่วันพุธแล้วค่ะบราเดอร์" ผมหันไปมองหน้าพวกเพื่อนๆ ที่ไปทำงานด้วยกัน เกิดคำถามขึ้นในใจทำไมคนที่ผมนวดต้องตาย นวดสองคนตายสองคน แล้วทำไมคนอื่นๆ ไม่เป็นไร ผมรู้สึกท้อใจที่จะนวดต่อ แต่ผมก็ยังนวดต่อไป อาทิตย์ นี้ผมมีความกล้าเพิ่มมากขึ้น ถึงแม้ว่าเชื้อ HIV นั้นเป็นอันตรายต่อชีวิต แต่พระเจ้าจะไม่ทอดทิ้งผู้ที่ทำงานให้กับพระองค์ พระองค์จะทรงคุ้มครองเหมือนกับที่คุ้มครองเปาโล ที่ถูกงูพิษกัน แต่ก็ไม่ได้รับอันตราย (กจ 37: 3-6)

ท้องฟ้าและดินมีอายุยาวนาน เหตุเพราะว่าท้องฟ้าและดินมิได้ดำรงอยู่เพื่อตนเอง ชีวิตมนุษย์ก็เช่นกัน ถ้าเราอยู่เพื่อตนเอง เพื่อความสุขของตัวเอง เราก็จะอยู่ได้ไม่นาน แต่ถ้าเราใช้ชีวิตนี้เพื่อผู้อื่นแม้เราจะตายไป แต่ความดีของเรานั้นยังคงดำรงอยู่ตลอดไป ผู้ที่รักษาชีวิตของตนก็จะสูญเสียชีวิต ส่วนผู้ที่สูญเสียชีวิตเพื่อผู้อื่น ก็จะได้รับชีวิตนิรันดร