บทภาวนานี้แสดงการรำพึงในเม็ดหนึ่งของการสวดสายประคำ ซึ่งตลอดเวลาหลายศตวรรษมาแล้วได้ทำให้ลิธัวเนียเป็น "เมืองแม่พระ"

• เราถูกทอดทิ้ง เราเหนื่อยและหนาวเย็น แต่พระแม่ไม่ทิ้งเรา
• โอ พระแม่แห่งความเมตตา ในวันแห่งความทุกข์ และเคราะห์ร้ายนี้
• โอ้พระแม่ที่รัก ในยามแห่งความโชคร้ายนี้ เราจะมาพึ่งใครเล่า? เราจะเรียกหาใครเล่า?
• โอ้พระแม่ โปรดทอดสายตามายังดวงใจที่กำลังจะแตกเป็นเสี่ยงๆด้วยความทุกข์ร้อนและความคิดถึงบ้าน ดูริมฝีปากอันซีดเซียวด้วยความหนาวและความหิวของเรา
• โปรดช่วยให้เราได้กลับถิ่นฐานบ้านเดิม ซึ่งสวรรค์ประทานให้เรา ดินแดนแห่งการเขนและวัดวาอาราม ประเทศที่เรารักมาหลายศตวรรษ โปรดให้เราได้เห็นอีกครั้งหนึ่งซึ่งภาพอันสวยงามน่ารักในโบสถ์ของแม่
• โปรดให้เราได้ร้องเพลงสรรเสริญพระแม่ร่วมกันอีกครั้ง บทเพลงแห่งกตัญญูและความรักต่อพระเยซูผู้เมตตาและต่อพระแม่ โอ้พระแม่แห่งความเมตตากรุณา ผู้ได้สัญญาให้อภัยแก่ผู้ผิดพลาดทั้งมวล อาแมน