เห็นสายฝน พร่างพรู สู่พื้นหล้า
น้ำจากฟ้า หลั่งสู่ดิน ไม่สิ้นสาย
พฤกษ์ได้รื่น ชื่นชุ่ม รุ่มระบาย
ฝนโปรยปราย คลายร้อน ทุกดอนดิน
สายฝนเปรียบ น้ำพระทัย ที่ไหลหลั่ง
ให้พลัง แก่จิต เป็นนิจสิน
กลั่นมาจาก หทัย รักไหลริน
สู่ทุกวิญญาณเรา เหล่าคริสตชน

ทุกดวงใจ ที่อ่อนโรย ระโหยแห้ง
สิ้นเรี่ยวแรง แห่งนักสู้ ดูหมองหม่น
ช่างอับเฉา เศร้าโศก วิตกกังวล
พระพาพ้น รอดเร้น..สู่เส้นชัย

ทุกดวงจิต ชิดชื่น ระรื่นสม
พระพร่างพรม พรสู่ ผู้เลื่อมใส
แม้ฝนสาด หยาดสุดท้าย สิ้นสายไป
แต่พระทัย รักไม่สิ้น..หลั่งริน..นิรันดร์