ระยะทางจากลำธารถึงบ้านเจ้านาย หม้อปั้นดินเผาใบหนึ่งมีรอยร้าวและบรรจุน้ำได้เพียงครึ่งเดียว ส่วนอีกใบหนึ่งดีบริบูรณ์และบรรจุน้ำได้เต็มเม็ดเต็มหน่วย

เป็นเวลา 2 ปีเต็มเขาได้แบกน้ำหนึ่งใบครึ่งไปส่งบ้านเจ้านายทุกวัน แน่นอน หม้อปั้นดินเผาที่ดีบริบูรณ์ภูมิใจในผลงานของตัวเอง เพราะมันได้ทำงานอย่างดีพร้อมจนถึงที่สุด

แต่หม้อปั้นดินเผาซึ่งมีรอยร้าวละอายใจที่ตัวเองไม่ดีบริบูรณ์ และหดหู่ใจที่มันได้ทำผลงานเพียงครึ่งเดียวเท่านั้น

หลังจากตรากตรำทำงานเป็นเวลา 2 ปี มันก็รู้สึกขมขื่นใจที่ได้มองเห็นตัวเองประสบความล้มเหลว วันหนึ่ง มันจึงพูดกับนักแบกหามที่ริมลำธารว่า

"ข้าละอายใจตัวเอง และข้าต้องขอโทษท่าน"

นักแบกหามถามว่า: "ทำไมละ? แกละอายใจเรื่องอะไรกันนี่?"

หม้อปั้นดินเผาตอบว่า: "สำหรับ 2 ปีที่ผ่านพ้นไป ข้าสามารถบรรทุกน้ำได้เพียงครึ่งเดียวเท่านั้น เพราะรอยร้าวที่อยู่ข้างตัวข้าเป็นต้นเหตุให้น้ำรั่วออกมาตลอดทางจนถึงบ้านเจ้านายของท่าน เนื่องจากความบกพร่องของข้า ท่านไม่ได้รับค่าตอบแทนอย่างเต็มที่จากน้ำพักน้ำแรงของท่าน"

นักแบกน้ำก็รู้สึกสงสารหม้อปั้นดินเผาใบเก่าที่มีรอยร้าว และด้วยความเห็นอกเห็นใจเขาพูดว่า: "ขณะเรากลับไปยังบ้านเจ้านาย ข้าต้องการให้เจ้าสังเกตดูดอกไม้สวยงามนานาชนิดระหว่างทาง "

จริงๆ ขณะเขาแบกน้ำขึ้นเขา หม้อปั้นดินเผาใบเก่าที่มีรอยร้าวได้สังเกตเห็นแสงแดดฉายแสงอันอบอุ่นไปยังดอกไม้ป่าที่ขึ้นตามริมทาง และสิ่งที่เห็นนี้ทำให้มันเบิกบานใจ แต่พอถึงปลายทางเดิน มันก็ยังรู้สึกไม่สบายใจเพราะน้ำได้รั่วไปครึ่งหนึ่ง และมันได้ขอโทษนักแบกหามอีกครั้งหนึ่งสำหรับผลงานของมันซึ่งได้ประสบความล้มเหลว

เขาจึงพูดกับหม้อปั้นดินเผาว่า: "แกไม่ได้สังเกตหรือว่ามีดอกไม้ขึ้นตามทางด้านของแกเท่านั้น? แต่ไม่มีดอกไม้เลยอีกด้านหนึ่ง นั่นก็เพราะข้ารู้แก่ใจถึงความบกพร่องของเจ้า และข้าก็เอามันมาใช้เป็นประโยชน์ ข้าได้หว่านเมล็ดดอกไม้ตามทางด้านของแก และทุกๆวันขณะเราเดินกลับจากลำธาร เจ้าก็รดน้ำเมล็ดเหล่านั้น เป็นเวลา 2 ปีที่ข้าได้เก็บดอกไม้สวยงามเหล่านี้ไปประดับโต๊ะเจ้านายของข้า ถ้าเจ้าไม่มีรอยร้าวนั้น เจ้านายคงจะไม่สามารถประดับประดาบ้านให้สวยงามอยู่เสมอ"

จริยธรรม

เราทุกคนมีข้อบกพร่องที่เป็นเอกลักษณ์ของเราเอง

เราทุกคนเป็นหมอปั้นดินเผาที่มีรอยร้าว

แต่รอยร้าวและข้อบกพร่องที่เราแต่ละคนมีทำให้ชีวิตของเราที่อยู่ด้วยกันน่าสนใจและเกื้อกูลกัน

ท่านเพียงแต่ยอมรับทุกคนอย่างที่พวกเขาเป็นอยู่ และค้นหาความดีงามในแต่ละคน

ในโลกภายนอกมีคุณความดีเยอะแยะ ในตัวเราเองก็มีความดีงามมากมายก่ายกอง คนที่รู้จักปรับตัวเป็นผู้มีบุญ เพราะเขาจะดำรงอยู่ในสันติสุขเสมอไป

อย่าลืมเป็นอันขาด ท่านควรปลาบปลื้มที่มีคนมากมายหลากหลายในชีวิตของท่าน! หรือ ถ้าไม่มีหม้อปั้นดินเผาที่มีรอยร้าว ชีวิตของเราคงจะน่าเบื่อหน่ายมากทีเดียว