บทความอิสระ.com

	เพื่อนความคิด ชีวิตคริสตชน : บทความอิสระ	"ความจริงจะทำให้ท่านเป็นอิสระ" (ยน.8:32)
	หน้ารัง \| บทความ

อ่านเอาเรื่อง "แฮร์รี่ พอตเตอร์" (2)

หนึ่งตาเลนท์

เบัดนี้ เราลองมาอ่าน "เอาเรื่อง" กันดูนะครับ

หมวกคัดสรร กับ กระแสเรียก

เด็กนักเรียน ซึ่งมาเข้าโรงเรียนเวทย์มนต์ฮอกวอตส์อันโด่งดัง จะถูกแยกออกไปอยู่ตามบ้าน 4 หลัง คือ ฟริฟฟินดอร์ ฮัฟเฟิลพัฟ เรเวนคลอและสลิธีริน บ้านแต่ละหลังมีประวัติสูงส่ง ผลิตพ่อมดแม่มดเก่งๆ เด็กนักเรียนใหม่จะต้องผ่านพิธีคัดสรร อันเป็นพิธีที่สำคัญมาก เพราะว่าระหว่างที่เรียนอยู่ที่โรงเรียนฮอกวอตส์นี้ บ้านที่เด็กอยู่ก็จะเปรียบกับครอบครัว เด็กจะเรียนร่วมกับเพื่อนในบ้านเดียวกัน นอนในหอพักของบ้าน และใช้เวลาว่างในห้องนั่งเล่นรวมในบ้าน หมวกคัดสรรจะถูกสวมบนศีรษะของเด็กแต่ละคน (มันจะร้องเพลงก่อน และเพลงที่ร้องจะเป็นเพลงใหม่ทุกปี ดังนั้น ในช่วงเวลาจากปีหนึ่งถึงอีกปีหนึ่ง มันจะต้องทุ่มเทกับการแต่งเพลงอย่างเต็มที่) หมวกใบนี้เมื่อถูกครอบบนศีรษะเด็ก จะใช้เวลาพิจารณา นานบ้าง เร็วบ้าง แล้วก็จะตะโกนบอกว่าเด็กคนไหนควรไปอยู่บ้านใด

กระแสเรียกคือเสียงเรียกของพระว่าเราจะดำเนินชีวิตในสถานะใดที่เหมาะสมที่สุดตามน้ำพระทัยของพระองค์ มีชีวิต 3 รูปแบบของเราคาทอลิก คือ การเป็นสงฆ์หรือนักบวช ชีวิตแต่งงาน และชีวิตโสด ในอดีต ชีวิตสงฆ์หรือนักบวชเคยได้รับการยกย่องว่าเหนือกว่า แต่ปัจจุบัน เราถือว่าทั้งสามสถานภาพล้วนเท่าเทียม ผู้ดำเนินชีวิตสัตย์ซื่อตามกระแสเรียกตน จะมีความศักดิ์สิทธิ์ รับใช้เพื่อนพี่น้อง และมีความสุข ใช้ชีวิตได้เต็มเปี่ยมสมตามน้ำพระทัยของพระ อย่างไรก็ตาม ในความเป็นจริง การจะพบกระแสเรียกของตนเอง อาจต้องใช้เวลาและผ่านพบการทดลองถูกผิดหลายครั้งหลายหน

หมวกคัดสรรบอกแฮร์รี่ว่าเขาจะสามารถไปอยู่ที่บ้านสลิธีริน ที่จะนำพาเขาสู่ความยิ่งใหญ่ แต่แฮร์รี่อยากจะไปบ้านกริฟฟินดอร์มากกว่า และหมวกคัดสรรก็บอกเขาว่าให้เป็นไปตามการเลือกของเขา

เราแต่ละคนเลือกชีวิตของเราเอง ฉะนั้น อย่าให้ใครมีอำนาจเลือกแทนเรา และเราเองต้องรับผลและรับผิดชอบต่อการเลือกของเรา

ชานชาลาที่เก้าเศษสามส่วนสี่ กับ ประตูสู่การภาวนา

เด็กนักเรียนโรงเรียนฮอกวอตส์ขึ้นรถไฟที่สถานีคิงส์ครอสร่วมกับบรรดาพวก "มักเกิ้ล" มนุษย์ปุถุชนที่ไม่ใช่พ่อมดแม่มด แต่ ณ ชานชาลาที่เก้าเศษสามส่วนสี่ ซึ่งซ่อนอยู่อย่างลึกลับระหว่างชานชาลาที่เก้าและสิบ เป็นที่ๆรถไฟขบวนพิเศษจะนำเด็กนักเรียนสู่โลกอีกโลกหนึ่งของพวกเขา ...โรงเรียนเวทย์มนต์คาถา อันมีประสบการณ์พิเศษพิสดารรอคอยพวกเขาอยู่

การภาวนาคือประตูที่นำเราสู่โลกของชีวิตจิต โลกนี้ช่างน่าอัศจรรย์และมอบปรากฏการณ์พิเศษพิสดาร นักบุญเทเรซาแห่งอาวิลา นักบุญยวงแห่งไม้กางเขน และผู้ภาวนาท่านอื่นๆ ได้เดินทางเข้าสู่ดินแดนแห่งนี้และเขียนแผนที่คร่าวๆมอบให้เราคริสตชนรุ่นหลัง ปราสาทงดงาม ประสบการณ์ทางจิต ความประหลาดใจในพระหรรษทาน เป็นแต่น้อยส่วนของการผจญภัยอันท้าทายและน่าตื่นตะลึงหลังม่านตาของผู้ภาวนา

จุมพิตของผู้คุมวิญญาณ กับ บาปหนัก

บทบาทของผู้คุมวิญญาณอยู่ในแฮร์รี่ พอตเตอร์เล่มสองตอน "นักโทษแห่งอัซคาบัน" อัซคาบันเป็นคุกที่ใช้คุมขังพ่อมดแม่มดที่ทำผิด ที่นี่ มีผู้คุมที่น่าสะพรึงกลัวที่สุด "...เงาร่างในเสื้อคลุมสูงตระหง่านเงื้อมขึ้นจดเพดาน ใบหน้าของมันซ่อนอยู่ใต้หมวกคลุมศีรษะ สายตาของแฮร์รี่เคลื่อนต่ำลง และสิ่งที่เห็นทำให้ท้องของเด็กชายปั่นป่วน มือข้างหนึ่งที่โผล่พ้นออกมาจากเสื้อคลุมเป็นสีเทาคล้ำ ลื่นเป็นมันและตกสะเก็ด มองดูเหมือนซากศพที่แช่น้ำอยู่นานจนเน่าเปื่อย..." ความน่ากลัวของผู้คุมวิญญาณมิได้อยู่เพียงรูปกายภายนอก แต่อยู่ที่โทษทัณฑ์ที่มันมอบให้กับนักโทษ นั่นคือ การดูดเอาความทรงจำที่เป็นความสุขจากตัวนักโทษ เมื่อชีวิตของเขาปราศจากความทรงจำของความสุข เขามีชีวิตอยู่ต่อไปอย่างว่างเปล่า และนั่นคือการลงทัณฑ์อันสาหัสที่สุด

บาปหนักทำให้เราห่างพระ และเมื่อยิ่งถลำลึกจมปลักอยู่กับชีวิตบาปเนิ่นนาน ภาพและเสียงของพระก็ยิ่งห่างไกลเกินจะได้ยินได้เห็น ความสุขของชีวิตที่มีพระอยู่ด้วยก็ค่อยๆกลายเป็นความทรงจำว่างเปล่า สวนเอเดนคือนิทานเพ้อฝัน การเชิญร่วมงานเลี้ยงถูกหัวเราะเย้ยหยัน อ้อมกอดของบิดาผู้รอคอยบุตรคืนเรือนคือสิ่งพ้นจินตนาการของเขา

จดหมายกัมปนาท กับ จดหมายของนักบุญเปาโล

จดหมายสีแดงธรรมดาๆที่นกฮูกไปรษณีย์คาบมาทิ้งให้ มีอานุภาพร้ายแรงอย่างน่าหวาดหวั่น เป็นจดหมาย "ดุ" อย่างชนิดเอ็ดตะโร เหมือนอย่างฉบับที่รอนได้รับจากแม่ของเขา "...พอแกะซองออก...จดหมายก็ระเบิดส่งเสียงดังสนั่นก้องไปทั่วห้องโถงใหญ่ ทำเอาฝุ่นร่วงลงมาจากเพดาน... เสียงแม่ของรอนจากจดหมายที่ตำหนิเขานั้นดังสนั่น เสียงดังเป็นร้อยเท่าของเสียงตะโกนปกติ ทำให้จานและช้อนส้อมบนโต๊ะอาหารสั่นกราว และเสียงดังสนั่นนั้นยังกระทบกำแพงหินก้องไปก้องมาดังแก้วหูแทบแตก ผู้คนในห้องโถงใหญ่ต่างหันมาดูว่าใครได้รับจดหมายกัมปนาทนี้ และรอนก็แทบจมลงไปในเก้าอี้ของเขา เหลือเพียงหน้าผากที่แดงก่ำโผล่มาให้เห็น..."

จดหมายของนักบุญเปาโลที่เขียนถึงกลุ่มคริสตชนเมืองต่างๆนั้น หลายฉบับ น่าจะจัดว่าเป็นจดหมายกัมปนาทได้ อย่าง จดหมายที่ท่านเขียนถึงชาวเมืองโครินธ์ฉบับที่ 1 เมืองโครินธ์ตั้งอยู่บนจุดสำคัญทางการค้าในแถบทะเลเอเจียนและเอดรียติก เป็นศูนย์กลางทางการค้าขายที่มีคนนานาชาติอยู่ ไม่ว่าจะเป็นชาวกรีก ลาติน ซีเรีย เอเชีย อียิปต์และชาวยิว เมืองนี้มีวิหารเทพอาโฟรไดท์ที่มีชื่อเสียง มีโสเภณีประจำวิหารเป็นพันๆคน การผสมผสานของคนหลายชาติหลายภาษาทำให้โครินธ์เป็นเมืองที่มีชื่อเสียงฉาวโฉ่ นักบุญเปาโลเขียน "จดหมายกัมปนาท" มาตำหนิเรื่อง การแตกแยกกันของกลุ่มคริสตชนเมืองนี้ เรื่องการล่วงประเวณีในญาติใกล้ชิด เรื่องการฟ้องร้องขึ้นโรงขึ้นศาลของสมาชิกในกลุ่ม เรื่องการใช้เสรีภาพในทางที่ผิด และเรื่องความวุ่นวายในการร่วมพิธีศีลมหาสนิท

หน้ารัง | บทความ |