วันที่ 4 พฤศจิกายน 1859 ที่คอนแวนต์ของคณะฟรังซิสกัน ซิสเตอร์ที่ดำเนินชีวิตอย่างดีคนหนึ่งได้สิ้นใจ เธอชื่อซิสเตอร์เทเรซาเกสตา มีหน้าที่ควบคุมนักบวชใหม่ และในเวลาเดียวกันดูแลห้องเล็กๆเก็บเสื้อผ้าของอาราม เธอเกิดที่คอซ่า ตั้งอยู่ที่เมืองแบสเทีย ในปี 1797 แน่นอนเธอได้เตรียมตัวที่จะกลับไปหาพระเป็นเจ้าอย่างดี วันที่ 16 พฤศจิกายนซิสเตอร์อันนาเฟลีเซียมารับหน้าที่แทน เธอขึ้นไปที่ห้องเก็บเสื้อผ้า ขณะกำลังเดินเข้าห้อง เธอได้ยินเสียงครวญคราง ซึ่งดูเหมือนมาจากภายในห้อง ด้วยความตกใจ เธอรีบเปิดประตูห้อง แต่ไม่เห็นใครอยู่ในนั้น เสียงครวญครางดังขึ้นมาอีกครั้ง ปกติแล้วเธอเป็นคนใจกล้า แต่คราวนี้เธอกลัวอย่างจับจิตจับใจ "เยซู มารีอา ช่วยด้วย!" เธออุทานออกมา "เสียงอะไรนะ?" ยังพูดไม่ทันจบ เธอได้ยินเสียงเรียบๆ ตามด้วยเสียงถอนหายใจอย่างครวญคราง "โอ้ พระเจ้าข้า ฉันกำลังทรมานอย่างแสนสาหัส" ทันทีเธอจำได้ว่าเป็นเสียงของซิสเตอร์เทเรซาผู้น่าสงสาร ทั้งห้องตลบด้วยควันหนาๆ วิญญาณของซิสเตอร์เทเรซาก็ปรากฎตัวให้เห็น เคลื่อนไปทางประตู ลอยไปตามกำแพง พอถึงประตูเธอได้ร้องเสียงดังว่า "นี่เป็นข้อพิสูจน์ถึงพระเมตตาของพระเป็นเจ้า" พูดเสร็จเธอฟาดมือของเธอบนประตูด้านบน และทิ้งรอยไหม้เป็นถ่านในเนื้อไม้อย่างชัดเจน เป็นรอยมือขวาของเธอ แล้วเธอก็อันตรธานหายไป

ซิสเตอร์อันนาเฟลีเซียตกใจกลัวสุดขีด เหมือนตายไปครึ่งตัว ทุกสิ่งทุกอย่างสับสนไปหมด เธอส่งเสียงขอความช่วยเหลือดังลั่น เพื่อนๆทะยอยมาทีละคนจนหมดทั้งอาราม ทั้งหมดพยายามเบียดเข้ามาใกล้ๆเธอ และแปลกใจที่ได้กลิ่นเหม็นไหม้ เธอเล่าเรื่องที่พึ่งเกิดขึ้นสดๆร้อนๆให้เพื่อนๆ ฟัง และชี้ให้ดูรอยมือขนาดเล็กเด่นซัด ด้วยความตกใจและหวาดกลัว ซิสเตอร์ทั้งหมดรีบออกจากห้องวิ่งเข้าไปในโบสถ์ และสวดภาวนาอุทิศให้ตลอดคืน ใช้โทษบาป และวันรุ่งขึ้นรับศีลมหาสนิทให้ผู้ตาย

ข่าวชิ้นนี้ได้แพร่ไปทั่วโลก ซิสเตอร์คณะอื่นก็พร้อมใจกันสวดภาวนาอุทิศให้ด้วย วันที่ 18 พฤศจิกายน ซิสเตอร์อันนาเฟลีเซียกำลังเตรียมตัวเข้านอน ได้ยินเสียงเรียกเธอและจำได้ว่าเป็นเสียงของซิสเตอร์เทเรซา

ในขณะนั้นเองก็มีแสงสว่างสวยงามมากปรากฏอยู่เบื้องหน้าเธอ ทำให้ห้องสว่างไสวเหมือนตอนกลางวัน เธอได้ยินซิสเตอร์เทเรซาพูดด้วยน้ำเสียง ที่เต็มไปด้วยความปิติยินดีอย่างเหลือล้น