"โอเค ผมจะขอทดสอบความรู้ของพวกคุณ"

เขาหยิบเอาขวดปากกว้างใบหนึ่ง จุของได้หนึ่งแกลลอน ออกมาวางไว้บนโต๊ะข้างหน้า เขาใส่ก้อนหินทีละก้อนลงในขวด เมื่อเต็มแล้ว เขาถามว่า "ขวดใบนี้เต็มหรือยัง?"

ทุกคนในห้องตอบพร้อมกันว่า "เต็มแล้ว"

เขาถามว่า "จริงๆหรือ?"

แล้วเขาก็เอื้อมมือเข้าไปใต้โต๊ะและหยิบถังใส่ก้อนกรวดออกมา แล้วเทกรวดลงในขวด เขย่าให้มันหล่นลงไปในช่องว่างระหว่างก้อนหิน เสร็จแล้ว เขาก็ถามอีกครั้งหนึ่งว่า "ขวดเต็มหรือยัง?"

มีนักเรียนคนหนึ่งตอบว่า "ยังไม่เต็มครับ"

เขาพูดว่า "ดีมาก!"

แล้วเขาก็เอามือล้วงเข้าไปใต้โต๊ะและยกถังใส่ทรายออกมา เขาโรยทรายให้หล่นลงไปในช่องว่างระหว่างก้อนหินและกรวด อีกครั้งหนึ่งเขาถามว่า "ขวดใบนี้เต็มหรือยัง?"

คนทั้งห้องตะโกนว่า "ยัง"

เขาพูดว่า "ดีมาก"

แล้วเขาก็ยกเหยือกน้ำขึ้นมาและเทน้ำลงไปจนถึงปากขวด เขามองพวกนักเรียน ถามว่า "ตัวอย่างนี้สอนเธอเรื่องอะไร?"

นักเรียนคนหนึ่งยกมือตอบว่า "สอนว่า ไม่ว่าตารางเวลาของท่านจะเต็มขนาดไหน ถ้าท่านเพียรพยายามจริงๆ ท่านก็ยังสามารถใส่สิ่งของเข้าไปได้อีก!"

ผู้เชี่ยวชาญการบริหารเวลาตอบว่า "ไม่ใช่ นั่นไม่ใช่เรื่องที่สอน ความจริงที่ตัวอย่างนี้สอนเราก็คือ ถ้าท่านไม่ใส่ก้อนหินขนาดใหญ่ลงก่อน ท่านจะไม่สามารถใส่มันลงในขวดได้อีกเลย"

ในชีวิตของท่านก้อนหินใหญ่คืออะไร?

ลูกๆของท่าน คนรักของท่าน การศึกษาหาความรู้ของท่าน ความฝันของท่าน จุดมุ่งหมายที่มีคุณค่ายิ่งนัก เวลาสำหรับท่าน สุขภาพของท่าน สิ่งอื่นๆที่สำคัญต่อท่าน จงอย่าลืมใส่ก้อนหินใหญ่ก่อน มิเช่นนั้นแล้วท่านจะไม่มีโอกาสใส่มันเลย ถ้าท่านเหงื่อไหลไคลย้อยในเรื่องเล็กๆน้อยๆ (ก้อนกรวด เม็ดทราย) ท่านจะกังวลเรื่องไม่สำคัญ และจะไม่มีเวลาแห่งคุณภาพ ซึ่งท่านต้องการใช้สำหรับเรื่องสำคัญ (ก้อนหินใหญ่)

ฉะนั้น ในคืนนี้หรือตอนเช้า เมื่อท่านพิจารณานิทานเรื่องนี้ จงถามตัวท่านเองว่า "อะไรคือ 'ก้อนหินใหญ่' ในชีวิตของข้าพเจ้า?" แล้วใส่มันลงในขวดของท่านก่อน