นกพิราบบินเข้ามาทางหน้าต่าง
แต่หาทางออกไม่เจอ
เดี๋ยวบินชนกำแพง เดี๋ยวบินชนกระจก
เดี๋ยวบินชนหลังคา เดี๋ยวบินชนบานเกร็ด
เห็นแล้วน่าเวทนายิ่งนัก
จะช่วยจับส่งออกนอกหน้าต่าง
เจ้าตัวก็ไม่ยอมให้ช่วย

มีคนรู้จักหลายคน ชอบยึดติดกับกรอบความคิดเก่าๆ
ชอบย้ำคิดย้ำทำ เฝ้าคิดวนเวียนซ้ำซาก
ทำให้จิตใจของตัวเองต้องบาดเจ็บครั้งแล้วครั้งเล่า
เพราะบินกระแทก บินชนกับกรอบความคิดเดิมๆ
เห็นแล้วน่าเวทนายิ่งนัก
จะช่วยชี้แนะทางออก
เจ้าตัวก็ไม่ยอมให้ช่วย

การยึดติดกับกรอบความคิดเก่าๆ เน่าๆ
การชอบย้ำคิดย้ำทำ เฝ้าคิดวนเวียนซ้ำซากไม่เคยให้คุณกับใครเลย
รังแต่จะเป็นมีดที่กรีดใจเราให้เจ็บปวดซ้ำไปซ้ำมา

เราต้องรู้จักนิ่ง เราต้องรู้จักสงบ เราต้องรู้จักฟังคนอื่น
ฟังเสียงของพระเจ้า ฟังเสียงหัวใจตัวเอง ฟังเสียงคนรอบข้าง
เราต้องมีสติ เราต้องมีความยั้งคิดยั้งทำ
มิเช่นนั้น เราก็จะไม่ต่างอะไรกับนกพิราบตัวนั้น
ที่รังแต่จะเป็นที่น่าเวทนาของผู้พบเห็น