บนหนทางของชีวิต ในแต่ละก้าวที่ผ่าน ๆ ไป
การก้าวเดินของเข็มวินาทีแต่ละครั้งที่ก้าวเดินอย่างช้า ๆ เป็นจังหวะ
มันได้ก้าวเดินอย่างมีคุณค่าหรือไม่ ชีวิตของเราแต่ละย่างก้าวที่เราเดินไปนั้น
เราได้เดินไปอย่างมีคุณค่าหรือไม่

นาฬิกาที่แขวนอยู่ที่บ้านค่อย ๆ เดินตามจังหวะ เวลาถ่านหมดมันก็หยุด
ก็ต้องมีคนมาเปลี่ยนให้ นาฬิกาไขลาน ก็เดินตามจังหวะเหมือนนาฬิกาทั่ว ๆ ไป นาน
ๆ ไปมันก็หยุด ก็ต้องมีคนคอยที่จะไขลานให้
ชีวิตก็เหมือนกันมันไม่มีความแน่นอนหลอก ชีวิตของคนเราไม่ได้ดีเสมอไป
บางครั้งมันก็ถึงจุดที่ว่าต่ำ บางครั้งก็อยู่จุดที่ว่าดีก็เป็นได้
ความไม่แน่นอนของคนเรา ในแต่ละก้าวที่เดินไป นั้นบางครั้งอาจจะสะดุดและล้มลง
แต่ไม่ได้ล้มลงแล้วหยุดอยู่ตรงนั้น ขณะที่เราล้มลงอยู่นั้น
เรารู้หรือไม่ว่ามีคนคอยพยุงเราอยู่ เราจะต้องพยายามที่จะดันตัวเอง
ให้ลุกขึ้นมาสู้ และพยายามต่อสู้กับความเจ็บปวดนั้น

ในเส้นทางธุรกิจเช่นกัน
บุคคลที่ร่ำรวยนั้นก็ต้องผ่านเส้นทางในแต่ละก้าวนี้เช่นกัน
ที่บางครั้งแต่ละย่างก้าวนั้น เกิดสะดุดแล้วล้มลง แต่มิได้วางเฉย
เห็นว่าเส้นทางนั้นมีแต่หินที่คอยทำให้เรานั้นสะดุดล้มลง
เขายังต้องพยายามที่จะลุก ไปถึงชัยชนะให้ได้
ความพยายามของเขานั้นทำให้เขาประสบความสำเร็จ

ความใฝ่ฝันของเช่นกัน แต่ละคนมีความใฝ่ฝันที่จะทำสิ่งต่าง ๆ
ใฝ่ฝันที่จะอยากได้สิ่งต่าง ๆ ความใฝ่ฝันนั้น ไม่ได้เกินความสามารถของเราเลย
พระเป็นเจ้าทรงประทานความฝันให้แต่ละคน
และพระเป็นเจ้าก็ทรงประทานนาฬิกาที่กำลังเดินอยู่อย่างไม่รีรอใครให้กับเรา
ให้เราแต่ละคนได้รู้ว่า เวลาแต่ละย่างก้าวที่เข็มวินาทีนั้นเดินอยู่
เราเดินไปอย่างมีคุณค่า พร้อมที่จะทำความฝันนั้นให้เป็นจริงหรือไม่
บางคนปล่อยให้เวลาอันมีคุณค่านั้นให้เดินไปอย่างน่าเสียดาย
แล้วความใฝ่ฝันนั้นจะมาอยู่กับเราหรือ?

มีชายอยู่ 2 คน ทั้งคู่เป็นคนขยัน ทั้งคู่ได้รับงานมาคนละชิ้น
แต่ละชั้นที่เขาได้รับมานั้นเหมือนกัน ชายคนหนึ่งเขาพยายามที่จะทำ
ทำงานที่เขาได้รับนั้นทุก ๆ วัน
เขาไม่ยอมที่จะปล่อยเวลาให้มันผ่านไปอย่างง่ายดาย ชายคนที่ 2
นั้นเขาก็ทำงานที่ได้รับมานั้น โดยการทำงานของเขานั้น บางครั้งเขาเดินไปเดินมา
นั่งดูโทรทัศน์ บางครั้งก็ลืมทำงานบ้าง บางครั้งเพียงแต่คิดว่า
เดี๋ยวค่อยทำก็ได้ เขาปล่อยเวลาที่มีคุณค่านั้นหายไปอย่างน่าเสียดาย
คุณคิดว่าชายทั้งสองคนนี้ ใครจะเป็นคนที่ประสบความสำเร็จมากกว่ากัน

เมื่อไม่กี่ปีมานี้ ประเทศไทยอยู่ในภาวะเศรษฐกิจตกต่ำ ค่าเงินบาทลอยตัว
ธุรกิจร้านค้าปิดกิจการกันเป็นแถวเป็นแนว อัตราการค่าตัวตายนั้นเพิ่มขึ้น
เพราะไม่รู้จักคำว่าลุก เมื่อถึงสถานการณ์แบบนี้ ปัญหาแบบนี้ ทุก
ๆคนมีความสามารถที่จะแก้ปัญหาต่าง ๆ ไม่มีปัญหาไหนที่เกินความสามารถของเราหรอก
ความพยายามเป็นสิ่งสำคัญ แต่คุณรู้ไหมว่า เมื่อคุณล้มลงนั้น มีคน ๆ
หนึ่งที่คอยพยุงเรา
และจะเป็นคนที่คอยให้เรานั้นก้าวเดินต่อไปและเราต้องพยายามที่จะดึงตัวให้ขึ้นมาพร้อม
ๆ กับแรงพยุงนั้น

ผมชอบเรื่องเล่าเรื่องหนึ่ง ที่กล่าวไว้ว่า คืนหนึ่งชายคนหนึ่งฝันว่า
เขาเดินไปตามชายหาดกับพระเยซูเจ้า เขารู้สึกว่ามีความสุข มีกำลังใจ
รอยเท้าที่ปรากฏบนผืนทรายนั้นมี 2 คู่ เดินเคียงกันไป... แต่แล้วต่อมา
เมื่อเขาเหลียวหลังกลับไปมอง เขากลับเห็รอยเท้านั้นเหลือเพียงคู่เดียว
ชายคนนั้นจำได้ว่า ช่วงเวลาดังกล่าว เป็นเวลาที่เขามีความทุกข์ใจอย่างมาก
เขาจึงร้องถามพระเยซูว่า “ทำไมพระองค์ถึงปล่อยให้ฉันเดินเพียงลำพัง
พระองค์ไปอยู่ที่ไหน ในช่วงเวลาวิกฤตชีวิตฉัน?” พระเยซูเจ้าทรงตอบว่า
“เราไม่เคยห่างไกลจากเจ้าเลย โดยเฉพาะเวลาแห่งความทุกข์ของเจ้านั้น
เราอยู่ใกล้ชิดเจ้ามากที่สุด รอยเท้าที่เจ้าเห็นเพียงคู่เดียวนั้น
เป็นรอยเท้าของเราเอง เรากำลังอุ้มเจ้าอยู่”

เรื่องเล่านี้ได้แสดงให้เห็นแล้วว่าในแต่ละย่างก้าวของเรานั้น
ในแต่ละวินาทีที่ผ่านไปอย่างมีคุณค่านั้น มีบุคคลหนึ่งที่คอยอยู่กับเรา
โดยเฉพาะในแต่ละย่างก้าวที่เราล้มนั้น บุคคลที่คอยพยุงเราไว้มากที่สุด
คือพระเยซูคริสตเจ้า

ทุก ๆ คนนั้นต้องมีปัญหา ไม่มีใครที่ไม่รู้จักคำว่าปัญหา
แต่ปัญหานั้นอยู่ที่แต่ละคนว่า เขาจะรู้จักที่จะแก้ปัญหานั้นไว้หรือไม่
เขาจะพยายามดึงตัวเองนั้นให้ลุกขึ้นสู้หรือไม่
เพราะพระเยซูเจ้าคอยดูเราอยู่และพระองค์ทรงคอยที่จะพยุงเราให้ก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างมุ่งมั่น

และที่สำคัญเวลาแต่ละชั่วโมง แต่ละนาที และแต่ละวินาที นั้นสำคัญมาก ๆ
จงรู้จักที่จะบริหารเวลา ถึงแม้ว่าเวลานั้นอยู่ในช่วงที่เรากำลังมีปัญหา
บางครั้งเวลาที่เราปล่อยไปนั้นอาจเป็นเพชรที่มีมูลค่ามหาศาล
ที่เราไม่ควรปล่อยให้เสียไปอย่างน่าเสียดาย
นำเวลาที่มีคุณค่านั้นนำไปแก้ปัญหาที่ ๆ เกิดขึ้นกับตัวเรา
จงอย่าปล่อยให้เวลานั้นหลุดลอยไปอย่างน่าเสียดาย
เพราะพระเยซูเจ้าคอยที่จะพยุงเราอยู่ให้ก้าวเดินไปเสมอ