มาวัดก็ไม่ได้ เจอผู้คนก็ไม่ได้

นี่เป็นคำขึ้นต้นของไปรษณียบัตรฉบับหนึ่งส่งมาถึงวัดแห่งหนึ่ง
โดยมีข้อความของลูกผู้ชายคนหนึ่ง
ใจความในไปรษณียบัตรมีดังนี้

ขอทางวัดส่งพระคัมภีร์เล่มหนึ่งให้เขาได้อ่าน
เพราะว่าเขามาวัดก็ไม่ได้ เจอผู้คนก็ไม่ได้
ให้มาพร้อมทั้งที่อยู่ และเบอร์โทรศัพท์ติดต่อกลับ

พอได้อ่านและพิจารณาดู นั่งคิดอยู่สักพักหนึ่ง
ได้ให้ผู้ใหญ่ทางวัดได้อ่านแล้วถามว่าสมควรหรือเปล่าที่
จะต้องส่งไปให้เขา ผู้ใหญ่ของทางวัดก็อนุญาตส่งไปให้เขา

ก็เลยเข้าไปในห้องสมุดและเลือกพระคัมภีร์เล่มที่ใหม่ที่สุด
พระคัมภีร์เล่มครบ ก่อนจะจัดใส่เข้าไปในกล่องพัสดุนั้น
ก็ฉุดคิดขึ้นมาว่า น่าจะให้กำลังใจเขาสักเล็กน้อย
เลยลงมือทำการ์ดเล็ก ๆ แผ่นหนึ่งพร้อมข้อความที่ให้กำลังใจเขา

มาวัดก็ไม่ได้ เจอผู้คนก็ไม่ได้
ไม่เป็นไรนะ....ขอให้อ่านพระคัมภีร์
เล่มนี้แล้ว จงรับรู้ว่าพระเยซูรักคุณ
ไม่ว่าคุณจะอยู่ในสภาพแบบไหน อย่างไร
พระองค์ไม่ทอดทิ้งคุณ ถ้าคุณไม่ทอดทิ้งพระองค์

คิดพิจารณาถึงหน้าตาเขา ลายมือ ชื่อสกุลน่าจะเป็นผู้มีความรู้ดี
ฐานะทางเศรษฐกิจเขาต้องดี

แล้วทำไม...ใครกันนะ ทำให้เขาต้องเป็นอย่างนี้
มาวัดก็ไม่ได้ เจอผู้คนก็ไม่ได้