"ทำไมเจ้าจึงอิจฉาเพราะเรามีใจกว้างขวาง" (มัทธิว 20:15)

หากเด็กๆคิดว่าเขาไม่ได้รับความยุติธรรม เขาจะบอกให้เราทราบอย่างตรงไปตรงมา บางครั้งเมื่อเราซื้อลูกอม ขนมหวานหรือของเล่นให้เด็ก พอเราเปิดกล่องแล้วแจกให้เด็ก เด็กๆ ก็จะเริ่มเปรียบเทียบของที่ได้รับทันที “ของเธอโตกว่าของฉันนี่” “ทำไมเขาได้มากกว่าหนูเล่า?" หลายครั้ง เรานำเอานิสัยนี้ติดตัวเราแม้เมื่อเราเติบโตเป็นผู้หลักผู้ใหญ่แล้ว แต่เราจะเก็บซ่อนไว้ภายในใจ ทั้งนี้ ก็เพราะเหตุผลที่ว่า การได้รับค่าจ้างเท่าเทียมกันสำหรับงานเท่าๆ กัน ไม่ว่าผู้ทำงานจะเป็นเพศใดหรือมีเชื้อชาติใด คือสิ่งที่ยอมรับโดยทั่วไปว่าเป็นธรรมชาติของความยุติธรรมของมนุษย์ เราทราบดีว่าเราต้องมีความยุติธรรมในการติดต่อกับเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน

ดังนั้น เราจึงเหมาเอาว่าพระเป็นเจ้าผู้ทรงไว้ซึ่งความยุติธรรม ก็จะทรงปฏิบัติเช่นเดียวกับเรามนุษย์ แต่พระวรสารตอนที่เรานำมาพิจารณานี้เตือนเราว่า พระองค์มิได้ทรงกระทำดังนั้น มิใช่เพราะพระองค์ไม่ทรงมีความยุติธรรม หากแต่ว่าพระองค์ทรงพระเมตตาอย่างล้นเหลือ ลองคิดถึงวันที่พระองค์ทรงถูกตรึงกางเชน เบื้องล่างมีพระมารดาของพระองค์และศิษย์อื่นๆ ที่ซื่อสัตย์มั่นคงกับพระเยซูเจ้า และบนกางเขนใกล้ๆ พระองค์ มีโจรผู้หนึ่งถูกตรึงกางเขนด้วย โจรผู้นี้คงไม่มีจิตใจคิดถึงพระเจ้าหรือใครๆ ทั้งสิ้นนอกจากตัวของเขาเองมาเป็นเวลาแรมปี แต่แล้วโจรผู้นี้สำนึกผิด และพระเยซูเจ้าทรงสัญญาว่าจะให้เขาได้อยู่กับพระองค์ในสวรรค์ในวันนั้น หากเราอยู่ที่นั่นด้วย เราคงจะนึกว่ามันไม่ยุติธรรม เราอุตส่าห์ต่อสู้ดิ้นรน ส่วนโจรนั้นกลับไปสวรรค์ได้โดยไม่ต้องทำอะไร หรืออย่างน้อยเราคงหวังจะได้อะไรที่ดีกว่าโจรผู้นั้น เพราะเราอุตส่าห์ตรากตรำลำบากมาเป็นเวลาช้านาน

แต่ท่านลองคิดดูสิว่า ในสวรรค์นั้นจะมีสภาพอย่างไร หากพระเป็นเจ้าจะทรงแบ่งแยกเราเป็นพวกๆ หรือหากโจรผู้นั้นไปอยู่วงนอก และมีความรู้สึกว่าเขามิได้มีส่วนอย่างแท้จริง สวรรค์ก็คงมิใช่สวรรค์สำหรับเขา แม้เราจะเห็นว่านี่คือความยุติธรรมตามมาตรฐานของเรา เราก็คงจะทำหน้ายู่ยี่ไม่พอใจ และการกระทำดังนี้ก็คงจะเป็นบาป

สิ่งที่น่าชื่นชมสำหรับนิทานเปรียบเทียบเรื่องนี้ก็คือ เป็นอุทาหรณ์สอนใจเราว่าพระเป็นเจ้าทรงประทานทุกสิ่งให้เรามากกว่าที่เราควรจะได้รับ เราต้องไม่บ่นในสิ่งที่เราได้รับ และเราจะชื่นชมกับผู้อื่นที่เขาประสบกับความชื่นชมยินดีอย่างที่เขามิได้คาดฝัน ดังนั้น ให้เราขอบพระคุณพระเป็นเจ้า ที่พระองค์ทรงมีพระทัยกว้างขวาง และให้เราได้สะท้อนน้ำพระทัยอันกว้างใหญ่ไพศาลของพระองคนี้ต่อกันและกัน ด้วยการสำแดงความรัก การยกโทษให้อภัยและการรับใช้ผู้อื่น