นักบุญมอนิกาถูกจับแต่งงานกับคนนอกศาสนาอยู่ที่แอฟริกาเหนือ มีอายุแก่กว่าเธอหลายปี เป็นคนจิตใจดีแต่เจ้าอารมณ์ แม่สามีก็อาศัยอยู่ในบ้านหลังเดียวกัน และเป็นคนที่มีนิสัยพอๆ กับลูกชาย ซึ่งเป็นการท้าทายการดำรงชีวิตคริสตชนของเธอ เธอมีลูกทั้งหมดสามคน: ออกัสติน เนวิจิอัส และเปอร์เปทชัว โดยความอดทนและคำภาวนาของเธอ เธอได้ทำให้สามีและแม่สามีกลับใจมีความเชื่อเที่ยงแท้ในศาสนาคาทอลิกในปี 370   ปีถัดไปสามีได้สิ้นใจ เปอร์เปทชัวและเนวิจิอัสได้เข้าอารามเป็นนักบวช นักบุญออกัสตินเป็นลูกที่เสเพล ออกนอกลู่นอกทาง และเป็นความหนักใจของเธอ เธอได้สวดให้ลูกชายคนนี้เป็นเวลาสิบเจ็ดปีและขอคำภาวนาจากพระสงฆ์ทุกองค์ที่เธอรู้จัก พระสงฆ์หลายองค์ไม่อยากพบเธอ เพราะเธอมานะบากบั่นในสิ่งที่เกินความสามารถของมนุษย์ แต่พระสงฆ์องค์หนึ่งได้ปลอบใจและให้กำลังใจเธอ: "เป็นไปไม่ได้ลูกชายที่แม่สวดภาวนาอุทิศให้ด้วยน้ำตาจะต้องพินาศไป" คำพูดประโยคนี้พร้อมกับภาพในฝันประทานกำลังใจและความเข้มแข็งแก่เธอ นักบุญออกัสตินได้รับศีลล้างบาปจากนักบุญอัมโปรสในปี -387 เวลาต่อมาในปีเดียวกันนักบุญมอนิกาได้สิ้นใจที่เมืองโอสเตีย ตอนกลับแอฟริกาจากกรุงโรม

ให้เราภาวนา ข้าแต่พระเป็นเจ้า โดยคำเสนอวิงวอนของนักบุญมอนิกา โปรดประทานพระหรรษทานแก่หญิงที่มีครอบครัว เขาทั้งหลายจะได้ภาวนาอย่างสม่ำเสมอ อย่าหยุด และตลอดเวลา มีความอดทนและความเพียรอย่างศักดิ์สิทธิ์จนถึงที่สุด ชนะใจสามี มารดาสามีและลูกๆ พาทุกคนไปสวรรค์ อาแมน