ก่อนจะตอบ ขอเปิดพระคัมภีร์คริสตศาสนา อ่านดูตำนานธรรมบอกว่า แรกเริ่มเดิมที ก่อนที่มนุษย์ได้ทำบาปเขาไม่ได้กินเนื้อสัตว์ เขากินแต่ผัก พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับมนุษย์แรกว่า "เราให้พืชเขียวทั้งปวงเป็นอาหาร" (ปฐก.2:30) ตำนานเดียวกัน หลังน้ำมหาวินาศที่เป็นการลงโทษคนบาปทั้งหลาย พระเป็นเจ้าตรัสกับโนอาห์ว่า "เรามอบสัตว์ทั้งปวงไว้ในมือของพวกเจ้า ทุกสิ่งที่มีชีวิตเคลื่อนไหวไปมาจะเป็นอาหารของเจ้า เราจะยกทุกอย่างให้แก่เจ้า ดังที่เรายกผักสีเขียวสดให้แก่เจ้าแล้ว" (ปฐก.9:2-3) ท่านประกาศกอิสยาห์มีคำสอนที่สอดคล้องกับคำสอนของปฐมกาล กล่าวถึงบรมสุขของมนุษย์ในอนาคตของโลก โดยบรรยายว่าในยุคพระเมสสิยาห์นั้น คนกับสัตว์จะไม่เป็นศัตรูกันอีกต่อไป แม้แต่สัตว์ด้วยกันก็จะไม่กัดกินกัน (อสย.11:1-9)

จากพระคัมภีร์ เราเข้าใจว่าการที่มนุษย์ฆ่าสัตว์กินหรือเพื่อป้องกันตัวนั้น แสดงสภาพปัจจุบันของมนุษย์ที่ยังไม่ดีพร้อม เพราะว่าการฆ่าสัตว์เพื่อกินหรือเพราะเหตุใดก็ตาม เป็นการแสดงว่ามนุษย์ยังมีความดุร้ายอยู่ และขาดความเมตตาสงสาร ตามพระคัมภีร์นั้น เมื่อใจมนุษย์มีความบกพร่องเช่นนี้ พระเป็นเจ้าทรงอนุโลมให้เขากินเนื้อสัตว์ได้

ฉะนั้น ตามหลักจริยธรรมคริสตชน การฆ่าคนหรือสัตว์ที่เป็นอันตรายแก่คน เป็นการป้องกันรักษาชีวิตของตน จึงไม่โทษคนนั้นว่าได้ทำผิด ผู้ที่ฆ่าสัตว์เพื่อเลี้ยงชีวิต เพราะมีความจำเป็นที่ต้องทำดังนั้น จึงไม่ไปโทษคนนั้นว่าได้ทำผิด แต่ไม่ถือเป็นการสนับสนุนให้ทำ เพียงแต่อนุโลมให้ทำเพื่อเห็นแก่ความจำเป็น คริสตชนไม่สนับสนุนให้ทำลายชีวิต เพราะเราควรรักษาทุกสิ่งที่มีอยู่ทั้งมีชีวิตและไม่มีชีวิต เพราะเราไม่ได้เป็นเจ้าของ พระเป็นเจ้าผู้ทรงเป็นบ่อเกิดของทุกสิ่งทรงเป็นเจ้าของแต่ผู้เดียว และพระองค์มิได้ทรงโปรดให้มีขึ้นเพื่อให้เราทำลายโดยไม่มีเหตุผลที่สมควร

สงคราม

ข้อพิพาทระหว่างประเทศชาติ ควรจะยุติลงด้วยสันติวิธี เพราะสงครามเป็นสิ่งเลวร้ายมากที่สุด ต้องหลีกเลี่ยงเท่าที่จะทำได้ ก่อนที่ชาติหนึ่งจะจับอาวุธรบกับอีกชาติหนึ่งเพราะข้อขัดแย้งกัน เขาต้องพิจารณาเหตุผลดังต่อไปนี้

1. ชนชาตินั้นได้รับความอยุติธรรมในข้อหนัก และแน่นอนพอเป็นเหตุที่จะต้องรบกัน

2. เขาได้ใช้ทุกวิถีทางเพื่อเจรจาสันติภาพแล้ว

3. ความเสียหายที่จะได้รับจากสงคราม จะไม่หนักกว่าความอยุติธรรมที่กำลังทนอยู่

4. อาศัยสงคราม มีหวังจะได้บรรลุสันติภาพอันแท้จริงหรือไม่

5. เขาพร้อมที่จะรบกันด้วยความเคารพสิทธิของพลเรือนหรือไม่

เอกสารของสังคายนาวาติกันที่ 2 ได้ระบุว่า "เราต้องพยายามอย่างเต็มสติกำลังเพื่อเตรียมเวลาที่ทุกๆชาติจะยินยอมพร้อมใจ ห้ามมิให้มีสงครามใดๆอย่างเด็ดขาด" (พระธรรมนูญว่าด้วยพระศาสนจักรในโลกปัจจุบัน ข้อ 83)

ตลอดเวลาที่ยังไม่สามารถตกลงกันได้ ประเทศใดประเทศหนึ่งมีสิทธิ์ที่จะสะสมอาวุธไว้ป้องกันตัว เพื่อยับยั้งประเทศอื่นมิให้กล้ามาโจมตีตน

สิ่งที่ร้ายกว่าการที่คนจำนวนมากตายในสงครามคือ การทำลายอิสรภาพในการนับถือศาสนา การทำให้ประชาชนกลายเป็นทาสของรัฐตามนโยบายของลัทธิ