ทาส

ความหมายเดิมของพระบัญญัติประการนี้คือ อย่าลักคนมาเป็นทาส คือห้ามละเมิดอิสรภาพของผู้อื่น การมีอิสรภาพเป็นสิทธิขั้นพื้นฐานของมนุษย์ เมื่อคนหนึ่งไม่มีอิสรภาพ เขาจะตัดสินเลือกทำอะไรไม่ได้ ฉะนั้น เขาจะไม่มีความรับผิดชอบ และเมื่อไม่มีอิสรภาพแล้วก็จะไม่มีความสุข

พระเป็นเจ้าทรงบันดาลให้มนุษย์เกิดขึ้นตามพระฉายาลักษณ์ของพระองค์ คือให้อิสรภาพเยี่ยงพระองค์ ฉะนั้น พระบัญญัติประการนี้มีไว้เพื่อรักษาอิสรภาพทุกด้านของมนุษย์ ที่จริง ตั้งแต่รัชกาลที่ 5 เมืองไทยได้เลิกระบบการใช้ทาส แต่ทุกวันนี้ ยังมีทาสผิดกฎหมาย เช่น เด็กหรือเยาวชนที่ถูกกักตัวในโรงงานหรือในไร่ โสเภณีที่อยู่ในอำนาจของชายแมงดาที่เกาะหญิงเป็นทาสหากิน

ในสมัยนี้ ระบบทาสมักจะปรากฏในรูปแบบของการตัดอิสรภาพในทางความคิดมากกว่า ชนบางกลุ่มใช้อิทธิพลด้วยการกระทำให้ผู้ที่อยู่ในอยู่ในอำนาจไม่มีอิสรภาพในการหาข้อมูลเพื่อตัดสินเรื่องชีวิตของตนเอง เป็นการทำลายอิสรภาพของคนอย่างหนึ่ง การคุมอำนาจเช่นนี้ปรากฏในหลายรูปแบบ ตั้งแต่การโฆษณาสินค้า สร้างความต้องการหรือค่านิยมที่เป็นโทษแก่คน จนถึงรัฐบาลที่คุมสื่อมวลชน สงวนเอกสิทธิ์ทั้งหมดในการแพร่ข่าว ความคิดเห็นและนโยบายของรัฐแต่ฝ่ายเดียว ทำให้ทั้งชาติเป็นทาสของกลุ่มที่ยึดอำนาจของรัฐบาล ประชาชนไม่มีอิสรภาพในการแสดงความคิดเห็น และไม่มีส่วนในการบริหารประเทศ

การขโมย

คริสตศาสนากล่าวถึงการขโมยด้วยวิธีการต่างๆ เช่น การขยายที่ดินของตนโดยย้ายหลักโฉนดอย่างลับๆ การมีตาชั่งหรือเครื่องวัดที่ไม่ตรง การโกงคุณภาพน้ำหนัก ปริมาณของสิ่งของ การกดค่าจ้างแรงงานโดยถือโอกาสที่คนว่างงานมาก การไม่จ่ายค่าจ้างตามกำหนดเวลา การไม่ชำระหนี้ การไม่ซื่อสัตย์ในงานที่ได้รับมอบหมายให้ทำ ทั้งหมดนี้เป็นการขโมยอย่างหนึ่ง และบางครั้งเป็นการฆ่าคนผ่อนส่ง การให้ยืมเงินแก่คนจนโดยคิดดอกเบี้ยสูง ซึ่งเท่ากับเป็นการปล้นคนจน แน่นอน การขโมย การจี้ปล้น การรับของโจร การเก็บของหายไว้โดยไม่หาเจ้าของ การทำลายหรือไม่รักษาสาธารณสมบัติ เป็นความผิดทั้งสิ้น