พระเป็นเจ้าทรงเล็งดูที่ใจก็จริง แต่เป็นใจที่มีผลที่ออกมาจากการกระทำ พระเยซูจึงเคยตรัสว่า มิใช่คนที่ร้องหา "พระเจ้าข้า พระเจ้าข้า" ที่พระองค์จะทรงสนพระทัย แต่ผู้ที่กระทำตามน้ำพระทัยของพระบิดา ฉะนั้น กิจกรรมที่เป็นผลซึ่งออกมาจากใจนั้นเองที่พระเป็นเจ้าทรงเพ่งเล็งดู

ตัณหา

ตัณหา มิใช่ความคิดเฉยๆ หรือความปรารถนาเฉยๆ แต่เป็นความปรารถนาที่มีการเริ่มปฏิบัติเพื่อจะได้สมตามความปรารถนานั้น หรือเป็นความปรารถนาที่มีความสุขล่วงหน้าในผลของความปรารถนาดังกล่าว เช่น ผู้ที่ครุ่นคิดจะล่วงประเวณีกับผู้หญิง

ตามพระคัมภีร์ ความอยากหรือตัณหา ไม่เพียงแต่หมายถึงความปรารถนาธรรมดาเท่านั้น แต่หมายถึงการหาทางเพื่อจะบรรลุผลสำเร็จตามที่ตนอยากได้นั้น

สำหรับพระเป็นเจ้า การคิดเป็นการกระทำ การปรารถนาเป็นปฏิบัติการ ระลึกถึงเป็นการรื้อฟื้นพระหรรษทานที่ได้ประทานมาในอดีต

พระบัญญัติข้อนี้ก็เช่นเดียวกัน ดังนั้น ไม่เพียงแต่หมายถึงความคิดอันไม่ดีที่บังเกิดขึ้นในสมองหรือความปรารถนาที่ไร้ผล แต่หมายถึงความปรารถนาชนิดที่มีการตัดสินใจที่กระทำตาม คือ ความปรารถนาที่จะตกลงใจลงมือทำตาม หรือกำลังหาอุบายเพื่อจะได้สิ่งที่ตนต้องการ การแยกแยะความปรารถนาสองชนิดนี้สำคัญมาก มิฉะนั้นแล้วเราจะเห็นอะไรเป็นบาปไปหมด

ในการมีทรัพย์สินเป็นกรรมสิทธิ์ส่วนตัว พอสรุปคำสอนคริสตชนได้ดังต่อไปนี้