ทำไมต้องช่วยคนจน? เพราะว่าเราทุกคนเป็นคนเหมือนกัน เราเป็นพี่น้องกัน อาจแตกต่างกันในเรื่องการศึกษา สติปัญญา ฐานะและอื่นๆ แต่เหล่านี้มิได้แบ่งแยกความเป็นพี่น้องของคนเรา

ศาสนาทุกศาสนาสอนให้ทุกคนรักกัน ช่วยเหลือกัน แต่ในปัจจุบันการช่วยเหลือมีน้อยลง เพราะคนเรามักคิดจะทำดีเพื่อไปสวรรค์ ซึ่งเป็นการทำดีเพื่อปัจเจกบุคคล เพื่อตัวเอง

ธรรมชาติของมนุษย์ ต้องมีความรัก แต่ต้องเป็นความรักที่บริสุทธิ์ ไม่เห็นแก่ตัว เหมือนดังที่ท่านพุทธทาสได้กล่าวไว้ว่า ความรักต้องมีพรหมวิหาร 4 ได้แก่

เมตตา ความปรารถนาจะให้ผู้อื่นเป็นสุข
กรุณา ความสงสารคิดจะช่วยให้พ้นทุกข์
มุทิตา พลอยยินดีกับความสุขของผู้อื่น
อุเบกขา ความเที่ยงธรรม วางใจอยู่เฉย

สรุปก็คือ "ความรัก" คือการไม่เห็นแก่ตัว เมื่อเราให้ความช่วยเหลือคนอื่น เราจึงควรมีความรักให้กับพวกเขา มองเห็นถึงความเป็นพี่น้องกันของทุกคน การกินคนเดียวไม่ทำให้เรามีความสุข เนื่องจากยังมีคนอีกมากมายที่หิวโหย การอดอาหารไม่เกิดประโยชน์ถ้าทำไปเพียงเพื่อตัวเอง แต่ไม่นำเงินที่ได้จากการอดอาหารไปเลี้ยงเด็กที่หิวโหย และที่สำคัญ การให้ต้องเปี่ยมไปด้วยความรัก ที่จะทำให้ผู้รับมีความสุขด้วย

เราจะเป็นคนสมบูรณ์ขึ้น ถ้าเราสามารถมองคนที่ออกจากคุกเป็นพี่น้องของเราได้ มองอย่างให้โอกาส ให้ความรักในความเป็นคนเหมือนกัน ฉะนั้น การมีความรักให้กันนั้นจึงสามารถตอบคำถามได้ว่าเราช่วยเหลือคนจนทำไม